آیتالله محجوب جهرمی (ره): یادمان فقیهی متواضع در قم و جهرم
نماینده انقلابی نباید از موضعگیریها هراسی داشته باشد و باید عاقبتخیری خود را بر ملاحظات سیاسی ارجح بداند.
سدِ نامرئیِ پیشرفت؛ روایتِ کندی اینترنت در کوچه پس کوچههای جهرم
نادر افسر؛ از زمین ورزش تا صحنه تئاتر، روایتی از یک زندگی سرشار از هنر و خدمت
از سیل و پرداخت خسارت تا ناکارآمدی شهرداری و مدیریت شهری در جهرم
فراخوان جشنواره تولید محتوای دیجیتال جهرم تا پایان خرداد تمدید شد؛ فرصتی برای روایت ایثار
حامیان دولت در جهرم به رئیسجمهور پیام منتقدانه دادند/ ترابیجهرمی: متاسفانه انتصابات در فارس از روز اول شاخص شایسته سالاری در آن کم رنگ بود
جهرم در گلولایِ انتظار؛ وقتی وعدهها به دست سیلزدگان نمیرسد
دوره صفویه، شاهان با ساخت کاروانسراها، آبانبارها و راههای سنگفرش، این مسیر را سامان دادند؛ بعدها نیز به دلیل اهمیت تجاری آن، عنوان «جاده ادویه» بر آن نهاده شد.
روستا یکی از کهنترین سکونتگاههای کردیان است؛ جایی که شواهد سکهزنی در دوره ساسانیان، از پیشینهی تمدنی آن حکایت دارد. گلدامچه همچون موزهای زنده، آثار ارزشمندی را در دل خود جای داده است
چسباندن دنده کار هر کسی نبود. افراد خاصی در شهر، که به مهارت و تجربه در این زمینه شهرت داشتند، این درمان را انجام میدادند.
جهرم خبر| در خاطرات قدیمی مردم کردیان، داستانی شنیدنی از پهلوانی سادهدل اما نیرومند نقل میشود؛ روایتی که به روزگاری نهچندان دور بازمیگردد. قوام، یکی از حاکمان فارس، در مسیر حرکت از لار به شیراز از قطبآباد عبور میکرد. همراه او پهلوانی قویهیکل بود که با غرور فراوان ادعا میکرد در هیچ نقطهای حریفی ندارد. […]
خانههای خوانین با حیاطهای وسیع، حوضهای زیبا و گلهای یاس، نسترن و نارنج، جلوهای از شکوه گذشته داشتند.
جهرم خبر، چهارم دیماه، سالروز عروج روحانی پیشکسوت و مردمی جهرم، حجتالاسلام والمسلمین مرحوم حاج شیخ عبدالعظیم فرقانی است؛ عالمی ربانی که نامش با مسجد، منبر، تدریس، اخلاق و خدمت صادقانه به مردم گره خورده و آثار حضورش هنوز در حافظه جمعی شهر زنده است. مصداق همان کلام ماندگار که «عالمان، با رفتن از دنیا […]
جهرم خبر| در سال ۱۳۱۶ خورشیدی، امیر ارفع قوامی به عنوان فرماندار جهرم منصوب شد؛ مردی که علاقهای ویژه به آبادانی و ساختوساز داشت و بسیاری او را نخستین شهرساز نوین جهرم میدانند. یکی از یادگارهای مهم دوران مدیریت او، «باغملی» جهرم است. زمین این باغ، پیشتر زراعی و موقوفه بود و به «قبرستان جودها» […]
امروز، نام دکتر ابوالفضل فروغی با نیمقرن خدمت صادقانه در عرصه پزشکی، بخشی از حافظه مردم جهرم است؛ پزشکی که زندگی خود را وقف درمان بیماران و خدمت به جامعه کرد.
نویسنده نامه تأکید میکند که وجود چنین فضایی میتواند در هدایت نسل جوان، ارتقای آگاهی عمومی و گسترش فرهنگ مطالعه نقش مؤثری داشته باشد.
مومونی جهرم، که در ماه خرداد از دل کوههای بلند نزدیک جهرم به دست میآید، محصولی کمیاب است و تنها برای شاه و پادشاهان اروپایی به عنوان تحفه فرستاده میشد. این ماده نه تنها ارزش پزشکی داشت، بلکه نمادی از فرهنگ، تاریخ و افسانههای محلی نیز بود.
دروازه پیرشبیب، یکی از معدود نشانههای باقیمانده از هویت تاریخی جهرم است؛ بنایی که امروز چشمانتظار همت مردم و همراهی نهادهای مسئول برای نجات و احیای دوباره است.
یک روز جمعه، قبل از شروع نماز، بچههای حفاظت اطلاعات، در مصلای نماز جمعه جهرم به یک بسته مشکوک شدند و دیدند که توی آن بسته یک دیزی هست، یک دیزی بزرگ. مطمئن شدند که بمب است.
ایدهی ایجاد کتابخانه عمومی در جهرم به دهه ۱۳۴۰ بازمیگردد؛ زمانی که دغدغه فرهنگی شهروندان و دلسوزان محلی، ضرورت داشتن مرکزی برای مطالعه و دسترسی به کتاب را مطرح کرد.
دروازه پیرشبیب، تنها قطعه باقیمانده از حصار تاریخی جهرم، این روزها حال و روز خوشی ندارد.
جهرم خبر| قلعه تبر، دژی صعبالعبور در ارتفاعات کردیان، سالها مأمن راهزنی جسور به نام فضلعلی بهارلو بود؛ کسی که از میانه دهه ۱۲۷۰ قمری تا ۱۲۹۴، کاروانهای تجاری میان جهرم، داراب و مسیرهای بندرعباس و کرمان را در تنگنا گذاشت و امنیت راهها را به کلی مختل کرد. شکایات پیدرپی سرانجام پای ناصرالدینشاه را […]
در سال ۱۳۴۷، دانشآموزان دبیرستان اسلامی جهرم با اجرای نمایش «آ کلاهدار و آ بیکلاه»، نقطهعطفی در تاریخ هنر دانشآموزی این شهر رقم زدند؛ نمایشی که با حضور پرشور نسل جوان، به یادگار فرهنگی ماندگاری بدل شد.
اثری که در سال ۳۷۲ هجری قمری نگاشته شده و در توصیف جهرم مینویسد: «جهرم شهری است خرم و از وی زیلو و مصلای نماز نیکو خیزد.»
در روایتهای کهن آمده است که حتی بزرگان برای دیدار خسروپرویز باید از باربد اجازه میگرفتند؛ خنیاگری که موسیقی ایران را فصلبندی کرد و «سی لحن» را بنا نهاد. همین چند سال پیش بود که پس از سالها گمنامی، نام او با ابتکار یک جهرمی، در قالب تمبری ملی زنده شد.
در دل یک شهرک نوپا در جهرم، جایی که سالها هیچ نشانی از مسجد نبود، داستانی آرام و بیسروصدا شکل گرفت؛ داستان جمعی از اهالی که با چند کیسه گچ و امیدی سرسخت، روی خاک خط کشیدند و نقطه آغاز مسجدی را گذاشتند که بعدها به برکت یک خیر دور از وطن جان گرفت.
حجتالاسلام و المسلمین دکتر عبدالحمید عارفیان را در جهرم بسیاری با آرامش، دقت و پشتکارش میشناسند؛ روحانی و پژوهشگری که زندگیاش میان کلاسهای حوزه، درسگفتارهای دانشگاه و نوشتههایی که هر روز بر تعدادشان افزوده میشود تقسیم شده است.
حمامهای عمومی قدیم جهرم روزگاری پررونقترین پاتوقهای اجتماعی شهر بودند؛ جایی که علاوه بر شستوشو، محلی برای دیدار و گفتوگو بود.
در جنوبغربی شهر جهرم، در میدان آیتالله حقشناس (ره)، بنایی تاریخی آرام گرفته که نماد معماری دوره صفویه و نشانهای از نیت پاک و همت بلند یک خیر و تاجر بزرگ جهرمی است. آب انبار حاج آقا رضا در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۵۷ با شماره ۱۶۲۶ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
دو ارسی منبتکاریشده با شیشههای رنگی، متعلق به بیش از دو قرن پیش، این روزها در موزه جهرم جان تازهای گرفتهاند.
خیابان منوچهری امروز با گذشتهاش فاصله زیادی دارد؛ زمانی مسیر سنگلاخیای بود که درشکهی عسکر هر روز از جُلسیون تا منوچهری میرفت و با کرایه دو ریالی، بخشی از رفتوآمد مردم را سامان میداد.
جهرم، شاهزادهنشین ایران، در تاریخ اقتصادی و فرهنگی ایران جایگاهی ویژه دارد؛ شهری که در دورههای گوناگون، میزبان یکی از مهمترین ضرابخانههای کشور بوده است.