خرمای جهرم در مسیر ثبت جهانی؛ گامی برای تثبیت هویت، اقتصاد و برند نخلستانهای جنوب فارس
از بلند کردن کامیون تا سرودن شعر؛ زندگی شگفتانگیز یک پهلوان جهرمی
شاعر جهرمی گرمای طاقتفرسای تابستان را دستمایه طنزی خواندنی کرد
خیزِ جهرم برای بهرهبرداریِ علمی از دریاچه سد سلمان فارسی؛ «صیدِ آزمایشی» برای تضمینِ پایداریِ ذخایر
«عادل جهرمی»؛ معلمی که خیابان ساخت، شعر سرود و نام جهرم را در سرودههایش ماندگار کرد
از جهرم تا سکوی جهانی نوآوری؛ درخشش جوانان جهرمی در رقابتهای بینالمللی FIRA Cup 2026
گزارش مردمی | نبود خطکشی، دغدغه رانندگان محور جهرم–شیراز
غافلگیری در پایان یک غزل؛ از یک پیام در ایتا تا کشف شاعر آذربایجانی که برای جهرم غزل سرود!
عروس پس از آرایش و گذاشتن تاجی به نام «گل بهاری» بر سر، در جای بلندی ـ معمولاً حیاط خانه ـ مینشست تا زنان محله، همسایگان و حتی اهالی محلههای دورتر بتوانند او را ببینند. این نمایش که «میان نشستن» نام داشت، از حدود ساعت ۹ شب آغاز میشد.
از اوایل دهه شصت آغاز شد؛ حوالی سال ۱۳۶۳، در روزهایی که کشور درگیر جنگ بود و مردم بیش از همیشه به نشانههای امید دل میبستند. آن روزها نوری در دل کوههای اطراف جهرم روشن شد؛ نوری که شبها از بیشتر نقاط شهر دیده میشد.
این کتاب، روایتی زنده از زندگی در باباعرب است. از آداب و رسوم دیرینه گرفته تا آیینها و سنتهای منحصر به فرد، از معماری مسکنها و خانهها تا جغرافیای انسانی روستا، همگی در این اثر به تصویر کشیده شدهاند.
انقراض هوبره در جهرم نشانهای از بیتوجهی به ارزشهای زیستمحیطی و ضعف در مدیریت منابع طبیعی است. پرندهای که میتوانست نماد زیستبوم بیابانی جهرم باشد، قربانی سودجویی و نبود نظارت شد.
ایدویه امروز بیش از یک روستا است؛ نماد همزیستی انسان با کوهستان و فرصتی برای بازخوانی تاریخ در دل طبیعتی که هنوز بکر و دستنخورده باقی مانده است.
جهرم خبر، در دل دشتهای قطبآباد استان فارس و در بخش کردیان جهرم، سازههای عجیبی وجود دارد؛ سازههایی از سنگ و ساروج که محلیها به آن «کروم» میگویند. کرومها در گذشته آب چشمه بوغن را از دل کوه و زمین ناهموار به سمت باغها و زمینهای کشاورزی هدایت میکردند. سازندگان کرومها با استفاده از ساختار […]
مرحوم حاج ملا علیبخش بهمنزادگان جهرمی از آن چهرههایی بود که نامش کمتر بر سر زبانها افتاد، اما رد پای ایمان، خدمت و دینداریاش در حافظه مذهبی و اجتماعی جهرم ماندگار شد.
دوره صفویه، شاهان با ساخت کاروانسراها، آبانبارها و راههای سنگفرش، این مسیر را سامان دادند؛ بعدها نیز به دلیل اهمیت تجاری آن، عنوان «جاده ادویه» بر آن نهاده شد.
روستا یکی از کهنترین سکونتگاههای کردیان است؛ جایی که شواهد سکهزنی در دوره ساسانیان، از پیشینهی تمدنی آن حکایت دارد. گلدامچه همچون موزهای زنده، آثار ارزشمندی را در دل خود جای داده است
چسباندن دنده کار هر کسی نبود. افراد خاصی در شهر، که به مهارت و تجربه در این زمینه شهرت داشتند، این درمان را انجام میدادند.
جهرم خبر| در خاطرات قدیمی مردم کردیان، داستانی شنیدنی از پهلوانی سادهدل اما نیرومند نقل میشود؛ روایتی که به روزگاری نهچندان دور بازمیگردد. قوام، یکی از حاکمان فارس، در مسیر حرکت از لار به شیراز از قطبآباد عبور میکرد. همراه او پهلوانی قویهیکل بود که با غرور فراوان ادعا میکرد در هیچ نقطهای حریفی ندارد. […]
خانههای خوانین با حیاطهای وسیع، حوضهای زیبا و گلهای یاس، نسترن و نارنج، جلوهای از شکوه گذشته داشتند.
جهرم خبر، چهارم دیماه، سالروز عروج روحانی پیشکسوت و مردمی جهرم، حجتالاسلام والمسلمین مرحوم حاج شیخ عبدالعظیم فرقانی است؛ عالمی ربانی که نامش با مسجد، منبر، تدریس، اخلاق و خدمت صادقانه به مردم گره خورده و آثار حضورش هنوز در حافظه جمعی شهر زنده است. مصداق همان کلام ماندگار که «عالمان، با رفتن از دنیا […]
جهرم خبر| در سال ۱۳۱۶ خورشیدی، امیر ارفع قوامی به عنوان فرماندار جهرم منصوب شد؛ مردی که علاقهای ویژه به آبادانی و ساختوساز داشت و بسیاری او را نخستین شهرساز نوین جهرم میدانند. یکی از یادگارهای مهم دوران مدیریت او، «باغملی» جهرم است. زمین این باغ، پیشتر زراعی و موقوفه بود و به «قبرستان جودها» […]
امروز، نام دکتر ابوالفضل فروغی با نیمقرن خدمت صادقانه در عرصه پزشکی، بخشی از حافظه مردم جهرم است؛ پزشکی که زندگی خود را وقف درمان بیماران و خدمت به جامعه کرد.
نویسنده نامه تأکید میکند که وجود چنین فضایی میتواند در هدایت نسل جوان، ارتقای آگاهی عمومی و گسترش فرهنگ مطالعه نقش مؤثری داشته باشد.
مومونی جهرم، که در ماه خرداد از دل کوههای بلند نزدیک جهرم به دست میآید، محصولی کمیاب است و تنها برای شاه و پادشاهان اروپایی به عنوان تحفه فرستاده میشد. این ماده نه تنها ارزش پزشکی داشت، بلکه نمادی از فرهنگ، تاریخ و افسانههای محلی نیز بود.
دروازه پیرشبیب، یکی از معدود نشانههای باقیمانده از هویت تاریخی جهرم است؛ بنایی که امروز چشمانتظار همت مردم و همراهی نهادهای مسئول برای نجات و احیای دوباره است.
یک روز جمعه، قبل از شروع نماز، بچههای حفاظت اطلاعات، در مصلای نماز جمعه جهرم به یک بسته مشکوک شدند و دیدند که توی آن بسته یک دیزی هست، یک دیزی بزرگ. مطمئن شدند که بمب است.
ایدهی ایجاد کتابخانه عمومی در جهرم به دهه ۱۳۴۰ بازمیگردد؛ زمانی که دغدغه فرهنگی شهروندان و دلسوزان محلی، ضرورت داشتن مرکزی برای مطالعه و دسترسی به کتاب را مطرح کرد.
دروازه پیرشبیب، تنها قطعه باقیمانده از حصار تاریخی جهرم، این روزها حال و روز خوشی ندارد.
جهرم خبر| قلعه تبر، دژی صعبالعبور در ارتفاعات کردیان، سالها مأمن راهزنی جسور به نام فضلعلی بهارلو بود؛ کسی که از میانه دهه ۱۲۷۰ قمری تا ۱۲۹۴، کاروانهای تجاری میان جهرم، داراب و مسیرهای بندرعباس و کرمان را در تنگنا گذاشت و امنیت راهها را به کلی مختل کرد. شکایات پیدرپی سرانجام پای ناصرالدینشاه را […]
در سال ۱۳۴۷، دانشآموزان دبیرستان اسلامی جهرم با اجرای نمایش «آ کلاهدار و آ بیکلاه»، نقطهعطفی در تاریخ هنر دانشآموزی این شهر رقم زدند؛ نمایشی که با حضور پرشور نسل جوان، به یادگار فرهنگی ماندگاری بدل شد.
اثری که در سال ۳۷۲ هجری قمری نگاشته شده و در توصیف جهرم مینویسد: «جهرم شهری است خرم و از وی زیلو و مصلای نماز نیکو خیزد.»
در روایتهای کهن آمده است که حتی بزرگان برای دیدار خسروپرویز باید از باربد اجازه میگرفتند؛ خنیاگری که موسیقی ایران را فصلبندی کرد و «سی لحن» را بنا نهاد. همین چند سال پیش بود که پس از سالها گمنامی، نام او با ابتکار یک جهرمی، در قالب تمبری ملی زنده شد.