جهرم خبر| در میان چهرههای فرهنگی جنوب کشور، نام استاد فرزیننیا بیش از هر چیز با زبان، فرهنگ بومی و حافظه شفاهی مردم جهرم گره خورده است؛ معلمی که از کلاسهای درس زبان انگلیسی آغاز کرد و به ثبت واژهها، ترانهها و آیینهای محلی رسید.
او در سال ۱۳۱۴ در شهر شیراز و در محله درِ سیّدعلاءالدین حسین چشم به جهان گشود؛ محلهای که خود دربارهاش نوشته است «چون جان دوستش دارم». فرزیننیا در فضایی مذهبی رشد یافت؛ پدری سختگیر و پایبند به فرایض دینی داشت که سحرگاهان پیش از طلوع آفتاب، فرزندانش را برای اقامه نماز از خواب برمیخیزاند. او سالها بعد، با لحنی آمیخته به احترام و دلتنگی، از آن پدر یاد میکند و مینویسد: «هر چه دارم از اوست.»
در کنار این انضباط پدرانه، از مادری یاد میکند که به تعبیر خودش «به پاکی آب و صفای برگ» بود؛ زنی با حافظهای قوی که گلستان و بوستان سعدی و غزلهایی از ادبیات کلاسیک را خوشخوانی میکرد و آوای خواندنش هنوز در گوش فرزند طنین دارد. این آمیزه تربیت سختگیرانه و مهر مادرانه، در شکلگیری شخصیت علمی و فرهنگی او نقشی ماندگار داشت.
فرزیننیا در سال ۱۳۳۴ تحصیلات متوسطه را در دبیرستان سلطانی شیراز به پایان رساند و دیپلم ادبی گرفت. سپس وارد دانشسرای عالی تهران شد و در رشته زبان انگلیسی ادامه تحصیل داد. در سال ۱۳۴۱ با بهرهمندی از بورس بنیاد فولبرایت راهی دانشگاه آمریکایی بیروت شد و دو سال بعد در رشته تعلیم و تربیت و آموزش زبان انگلیسی به غیرانگلیسیزبانان مدرک کارشناسی ارشد دریافت کرد.
او از سال ۱۳۳۷ تدریس زبان انگلیسی را در دبیرستانهای جهرم آغاز کرد و بعدها در مراکز آموزش عالی این شهر نیز به تدریس پرداخت. با این حال، فعالیت او تنها به کلاس درس محدود نماند. دغدغه حفظ گویش و فرهنگ بومی جهرم، او را به پژوهش و نگارش آثاری ارزشمند سوق داد؛ از جمله «فرهنگ فارسی جهرمی» شامل واژهها، اصطلاحات، ضربالمثلها، باورها و آیینها، «واسونکهای محلی جهرمی» و «ترانههای محلی جهرم – دوبیتیها» که هر یک گامی در ثبت و ماندگار کردن میراث شفاهی این دیار به شمار میآید.
استاد فرزیننیا را میتوان نمونهای از پیوند میان آموزش نوین و ریشههای فرهنگی دانست؛ معلمی که دانش زبان انگلیسی را با عشق به زبان مادری و فرهنگ بومی درآمیخت و بخشی از حافظه فرهنگی جهرم را به سطرهای مکتوب سپرد.
ایشان معلم خوب و بیاد ماندنی من در سال ۱۳۵۴ در مدرسه خواجه نصیر جهرم بودند . هنوز چهره ایشان با لبخند در ذهن من مانده است .