به گزارش جهرم خبر،گافته محصول خلاقیت و ذوق زنان جهرمی بود؛ خارک شاهانیِ مرغوب را از هسته خالی کرده، به چند قسمت تقسیم میکردند و روی «سله»های حصیری میگستردند تا زیر آفتاب خشک شود. همین روش بومی، بدون افزودنی، شیرینیای سالم و انرژیزا پدید میآورد که در کنار سایر تنقلات نوش جان میشد.
در همان دوران، این خوراکی جایگاهی ویژه در آداب مهماننوازی داشت. بهویژه در نوروز، گافته پای ثابت پذیرایی از مهمانان بود و طعم آن با خاطرات دور دست بسیاری از سالمندان گره خورده است.
اما با تغییر سبک زندگی و یکسانسازی ذائقهها، گافته نیز به سرنوشت بسیاری از میراثهای خوراکی محلی دچار شد؛ آرامآرام از سفرهها فاصله گرفت و اکنون در آستانه فراموشی است.
احیای این شیرینی بومی میتواند بخشی از هویت غذایی جهرم را زنده کند و الگویی برای ترویج خوراکیهای سالم و طبیعی باشد؛ طعمی که اگر دوباره به سفرهها بازگردد، شاید نسل جدید نیز مثل قدیمیها شیفتهاش شود.