جهرم خبر| کمکم باید او را در لباس پزشکی دید؛ مهدی یوسفی، دانشجویی که چند وقت دیگر به طور رسمی «آقای دکتر» خواهد شد. اما مسیر او تنها به طبابت ختم نمیشود؛ یوسفی همزمان روزنامهنگار، فعال تشکیلاتی و نماینده نشریههای علوم پزشکی کشور است.
او دانشجوی سال ششم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم و از جمله چهرههای چندوجهی نسل جوان است؛ فردی که مسیر علمی خود را با عنوان «استعداد درخشان» و کسب مدال نقره المپیاد در حوزه مدیریت نظام سلامت آغاز کرده و همزمان در عرصههای فرهنگی و تشکیلاتی نیز حضوری پررنگ داشته است.
یوسفی عضو هیئت مؤسس و دبیر انجمن اسلامی دانشگاه بوده، در شورای مرکزی اتحادیه دفتر تحکیم وحدت در تهران فعالیت کرده و بهعنوان یکی از دو نماینده اصلی دانشجویان علوم پزشکی کشور در شورای ناظر بر نشریات وزارت بهداشت انتخاب شده است.
این ترکیب از دستاوردهای علمی و اجتماعی، یوسفی را به نمونهای از دانشجویان امروز بدل کرده که طبابت را با رسانه، تشکل و مدیریت فرهنگی درهم میآمیزند.
یوسفی در گفتوگو با خبرنگار ما، از تجربههای علمی و اجتماعی خود میگوید؛ تجربههایی که او را به فردی چندوجهی بدل کرده است.
آغاز مسیر
او خود را «فردی به دنبال ایجاد تأثیر و تاریخسازی» معرفی میکند. نخستین جرقه ورودش به فعالیتهای علمی و تشکیلاتی، فضای بیروح دانشگاه پس از دوران کرونا بود. او زمانی فهمید راه پزشکی مسیر اوست که توانست علایق شخصیاش را با رشته پزشکی پیوند دهد و به حوزه مدیریت نظام سلامت وارد شود.
پشت صحنه موفقیتها
به باور او، بسیاری تنها به نتیجه توجه میکنند، در حالی که اصل ماجرا تجربهاندوزی و رشد شخصیتی است. مسیر المپیاد، حتی بدون مدال، برایش دریچهای به دنیا و افراد تازه گشود و بخشی از آیندهاش را شکل داد. علاقه به علوم انسانی و مشاهده نقایص جدی در این حوزه نیز او را به سمت مدیریت نظام سلامت کشاند.
فعالیتهای دانشجویی
یوسفی از چالشهای تأسیس یک تشکل دانشجویی در دانشگاه علوم پزشکی جهرم میگوید؛ کاری که با حمایت مسئولان وقت دانشگاه و وزارت بهداشت ممکن شد. دو سال دبیری در انجمن اسلامی برایش اندوختهای از «مهارتهای نرم» بود؛ از صبر و مذاکره تا مدیریت زمان و ارتباط مؤثر.
او همچنین تجربه عضویت در شورای مرکزی اتحادیه دفتر تحکیم وحدت را نقطهای مهم میداند: «دانشجو فردی سرزنده و با انگیزه است؛ مسئولان باید به بالندگی او کمک کنند، نه مانع شوند.» حضور در شورای ناظر بر نشریات وزارت بهداشت نیز شبکهای گسترده از ارتباطات رسانهای برایش ساخت.
تعادل میان علم و فعالیت
او به پرسش درباره چگونگی جمع میان پزشکی، تشکل، المپیاد و رسانه، پاسخ میدهد: «برنامهریزی روزانه و عادتهای منظم خواب و بیداری کافی است. با توکل به خدا میتوان زمان محدود عمر را به بهترین شکل گذراند.»
نقدها و دغدغهها
یوسفی از «کجفهمی مسئولان» نسبت به فعالیتهای دانشجویی گلایه دارد: «چرا باید دانشجو را تهدید ببینند، نه سرمایه؟» او معتقد است فضای دانشگاه باید حرفهایتر شود و ضوابط جای روابط شخصی را بگیرد. به باورش، بزرگترین سوءتفاهم این است که برخی مسئولان تصور میکنند دانشجویان فعال قرار است جای آنان را تنگ کنند.
آینده و رؤیاها
اولویت نخست او ادامه تحصیل در مقطع تخصص است، اما خود را فردی یکجا نشین نمیداند: «آینده من آمیختهای از طبابت خواهد بود، اما فعالیتهای جانبی را ادامه میدهم.»
به دانشجوی سال اول پزشکی توصیه میکند: «برای خودت ارزش افزوده ایجاد کن و مثل سرو برکشیدهای باش که از کیلومترها دورتر متمایزی.» بزرگترین رؤیای ناگفتهاش را با حدیثی از امام علی (ع) بیان میکند: «موفقترین کارها آن است که با کتمان کامل صورت گیرد.»
برای یوسفی، میان علم، تشکل، آینده شغلی و همه دغدغهها، یک محور اصلی وجود داردو آن هم قدرت اثرگذاری است. او معتقد است همه چیز ذیل این مفهوم قرار میگیرد و مهمترین دغدغه باید «تأثیر» باشد و بس.
مهدی یوسفی از دانشجویانی است که پزشکی را تنها به معنای درمان نمیبیند، او پزشکی را با مدیریت، رسانه و اثرگذاری اجتماعی پیوند زده است.