جهرم خبر| دکتر مجیدرضا جهان مهین، در کوچههای قدیمی محله صحراء جهرم، سال ۱۳۰۷ خورشیدی کودکی چشم به جهان گشود که بعدها به یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فرهنگی و اجتماعی این خطه بدل شد. حاج سید آقا بزرگ شکرریز، پس از گذراندن تحصیلات و اخذ دیپلم دانشسرای مقدماتی، در جوانی راه معلمی را انتخاب کرد؛ حرفهای که تا پایان عمر، روح او را با خدمت به مردم پیوند زد.
او در وزارت فرهنگ وقت (آموزش و پرورش کنونی)، از تدریس تا مدیریت و نظامت مدارس مهمی چون عضدی و شرف را برعهده داشت و سپس مأمور توسعه آموزش در بخش خفر شد؛ جایی که ساخت دبستان در روستاهای دورافتاده را با جدیت پی گرفت.
اما خدمت او محدود به آموزش نماند. با پیشنهاد خاندان آیتاللهی، مسئولیت اداره اوقاف لارستان را پذیرفت و ساماندهی موقوفات آن منطقه را به سرانجامی درخور رساند. سپس مدیریت شیر و خورشید (هلالاحمر کنونی) جهرم را عهدهدار شد؛ مسئولیتی که نقطه عطفی مهم در کارنامه او رقم زد: تأسیس بیمارستان شیر و خورشید (بیمارستان شهید مطهری امروز) در سال ۱۳۵۲.
حاج شکرریز در کنار فعالیتهای مدیریتی، دبیر انجمن ادبی هنر جهرم نیز بود؛ انجمنی که به احترام حکیم و شاعر نامدار، حاج شیخ ابوالحسن هنر جهرمی شکل گرفت. او فرهنگدوستی را همانقدر جدی میگرفت که امور درمانی و خیرخواهانه را.
پس از بازنشستگی، با همان روحیه اجتماعی، مسئولیتهایی چون مدیرعامل شرکت تعاونی محله صحراء، ریاست هیأتمدیره شرکت کشاورزی باغداران و مدیریت کانون بازنشستگان فرهنگیان را پذیرفت. اما مهمتر از همه، تأسیس موسسات خیریه و خدمات اجتماعی بود.
در سال ۱۳۸۳، به همراه همسر خیراندیش خود ــ حاجیه خانم سیده فاطمه شریفیان ــ در موسسه خیریه حاج نائینی نخستین مجموعههای مسکونی برای خانوادههای نیازمند ساخته شد و در اقدامی بینظیر، منزل شخصی خود را وقف خدمت به بیماران و نیازمندان کرد. نتیجه این ایثار، تأسیس درمانگاه عمومی و موسسه خیریه حاج سید بزرگ شکرریز در جهرم بود؛ مرکزی که همچنان با ارائه خدمات تخصصی پزشکی، دندانپزشکی، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی، شنواییسنجی، تغذیه و روانشناسی، به درمان و حمایت نیازمندان میپردازد.
میراثی که در جهرم زنده است
مرحوم شکرریز داماد عالم برجسته جهرم، آیتالله سید حسن شریفیان نائینی بود و همان روحیه دینی، مردمی و بیتکلف را در زندگی فردی و اجتماعی خود جاری ساخت.
او در ۱۴ آبان ۱۳۸۵، پس از یک عمر تلاش برای آبادانی شهر و عزت مردمش، دعوت حق را لبیک گفت؛ اما خیابانها، مدرسهها، مراکز درمانی و لبخند بیماران، هنوز نام او را زمزمه میکنند.