به گزارش جهرم خبر، در سال ۱۳۱۶ خورشیدی، در میانه اجرای سیاستهای گسترده دولت رضاشاه برای «کشف حجاب»، نامههای وجود دارد که امروز، پس از نزدیک به یک قرن، سندی تاریخی از فشار و اجبار در اجرای حکمی اجتماعی و فرهنگی است.
در یکی از نامه ها، اداره دارایی استان هفتم از «عدم حضور» آقای بدیعی، امین مالیه جهرم، در جشن روز ۲۴ اسفند ۱۳۱۱ گلهمند است؛ جشنی که به گفتهی متن رسمی، به دستور مقامات «جهت اجرای مراسم رفع حجاب بانوان» برگزار شده بود. نویسندهی نامه با لحنی تند و هشدار دهنده تأکید میکند که ایشان و کارمندان تحت امرش باید در آن جشن حضور مییافتند و غیبت آنان قابل توجیه نیست.
در ادامه، دستور داده میشود که در آیینهای مشابه، هیچ عذر، تأخیر یا غیبتی پذیرفته نخواهد شد و حضور تمامی کارکنان، الزامی است. مسئولان موظفاند پیشاپیش از همه دعوت رسمی به عمل آورند و در صورت تخلف، گزارش آن مستقیماً به استاندار ارسال شود.
و در دیگر نامه گزارشی است به استاندار فارس جهت معرفی رؤسا و کارمندانی که همراه با همسرانشان در جشن ۲۴ اسفند شرکت نکردند. این اسناد شاید در ظاهر پاسخی اداری به یک غیبت باشد، اما در بطن خود تصویری از اجبار دولتی برای مشارکت در پروژهی کشف حجاب را آشکار میکند؛ اجباری که نه فقط برای زنان، بلکه برای همه کارکنان دستگاههای دولتی، که موظف بودند در مراسمی حاضر شوند که با باورها و سنتهای جامعه در تضاد بود.
