جهرم خبر، در حالی «طرح جامع شهر جهرم» پس از سالها بررسی و انتظار، سرانجام به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسیده که حفاظت از نخلستانها و باغات بهعنوان مهمترین شرط و محور این مصوبه مورد تأکید قرار گرفته است؛ تأکیدی که حالا به یکی از حساسترین نقاط اجرای این طرح تبدیل شده است.
بر اساس اعلام شهرداری جهرم، طرح جامع این شهر در هفدهمین جلسه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران، با حضور دبیر شورا، اعضای اصلی، نماینده مردم جهرم و خفر در مجلس شورای اسلامی، و هیاتی بلندبالا از شورا در وزارت راه و شهرسازی به تصویب رسید. این طرح، افق جمعیتی جهرم را تا سال ۱۴۱۷ حدود ۲۰۰ هزار نفر پیشبینی کرده و قرار است نقشه راه توسعه کالبدی، خدماتی و زیرساختی شهر در سالهای آینده باشد.
شهردار جهرم با اشاره به جزئیات این مصوبه، تأکید کرده است که در تدوین طرح جامع، تلاش شده مزیتهای محلی، منطقهای و ملی جهرم حفظ و تقویت شود؛ مزیتهایی همچون نخلستانهای گسترده، باغات ارزشمند، دسترسی به راهآهن، فرودگاه و منطقه ویژه اقتصادی که میتوانند جایگاه جهرم را بهعنوان یکی از شهرهای سطح دو استان فارس تثبیت و تقویت کنند. از همین رو، شورای عالی شهرسازی و معماری نیز تصویب این طرح را منوط به صیانت از نخلستانها و جلوگیری از تخریب باغات کرده است.
با این حال، همزمان با انتشار خبر تصویب طرح جامع، برخی نگرانیها نیز در فضای کارشناسی و افکار عمومی مطرح شده است. طبق نامهای که از سوی شهرداری جهرم به مهندس مشاور طرح ارسال شده و در آن درخواست «الحاق به محدوده و تثبیت کاربری برخی موارد اولویتدار» مطرح شده، نشانههایی از احتمال تغییر کاربری برخی باغات و بهویژه نخلستانها به محدوده شهری دیده میشود؛ موضوعی که با روح و شرط اصلی طرح جامع در تعارض قرار میگیرد.
این نگرانیها در شرایطی مطرح میشود که نخلستانها بخشی از هویت تاریخی، اقتصادی و زیستمحیطی جهرم به شمار میروند و در سالهای اخیر بارها بهعنوان خط قرمز توسعه شهری از سوی مسئولان و اسناد بالادستی مورد تأکید قرار گرفتهاند. هرگونه تصمیم شتابزده در تغییر کاربری این اراضی، میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای محیط زیست، اقتصاد کشاورزی و سیمای شهری جهرم به همراه داشته باشد.
اکنون که طرح جامع شهر جهرم با تأکید رسمی بر حفاظت از نخلستانها به تصویب رسیده، انتظار میرود در مرحله اجرا، همین اصل بهعنوان معیار اصلی تصمیمگیریها لحاظ شود. تحقق توسعه پایدار شهری، تنها زمانی ممکن است که رشد کالبدی شهر در کنار صیانت از سرمایههای طبیعی آن پیش برود؛ سرمایههایی که حذف آنها، توسعه را از مسیر خود خارج خواهد کرد.
و