از قربانی تا بی‌مهری؛ سرگذشت درختی که روزی عزیزترین بود

به گزارش جهرم خبر، برای پدران و مادران قدیم، نخل شاهانی عضوی از خانواده بود. آن‌قدر حرمت داشت که اگر قرار می‌شد روزی به هر دلیل آن را قطع می‌کردند، پیش از آن حیوانی را قربانی می‌کردند. نخل شاهانی، در ذهن و زندگی مردم جهرم جایگاه عاطفی و اقتصادی توأمان داشت؛ سایه‌اش مایه آرامش بود و خرمایش سفره‌ها را شیرین می‌کرد.

اما امروز، ماجرا شکل دیگری دارد. نسل جدید دیگر آن پیوند عاطفی با نخل شاهانی را ندارد. در نگاه بسیاری از جوانان، این درخت قدیمی بیشتر بخشی از گذشته است تا دارایی ارزشمند امروز. تغییر شرایط اقلیمی، گرمای طاقت‌فرسا و کاهش کیفیت محصول، همگی در این فاصله گرفتن بی‌تأثیر نبوده‌اند. خرمای شاهانی دیگر بازار پررونقی ندارد و همین موضوع، انگیزه نسل تازه برای مراقبت از آن را کمرنگ کرده است.

با این حال، علاقه‌مندان میراث بومی هشدار می‌دهند بی‌توجهی به درختان نخل می‌تواند بخشی از هویت جهرم را به حاشیه ببرد. آنچه امروز لازم است، بازآفرینی همان رابطه عاطفی نسل‌های پیشین با این درخت است؛ نگاهی که نخل را بخشی از فرهنگ و زیست‌بوم جهرم می‌دانست.

به نظر می‌رسد اگر چاره‌ای اندیشیده نشود، نخل شاهانی آرام‌آرام از قلب و ذهن مردم فاصله می‌گیرد؛ درختی که روزگاری همچون فرزند عزیز شمرده می‌شد، اکنون بیش از هر زمان دیگری محتاج بازنگری در جایگاه و ارزش خود است.