به گزارش جهرم خبر، وقتی سخن از فردوسی میشود، ذهنمان به توس میرود، به شکوه شاهنامه، به رستم و سهراب، به مرزهای زبان پارسی. اما شاید کمتر کسی بداند که در لابهلای افسانهها و اسطورهها، فردوسی نام «جهرم» را شانزده بار در شاهنامه آورده است؛ نامی که میان جنگها، دلاوریها و پهلوانیها تکرار شده و از جایگاهی برخوردار است که بسیاری از شهرهای ایران در حسرت آناند. این در حالی است که در خود جهرم، نشانی از این افتخار نه بر دیوارها پیداست، نه در میدانها و نه در ذهن نسل جوان.
فراموشی یک نام در کوچههای شهر
زمانی یکی از خیابانهای جهرم به نام فردوسی مزین بود، اما سالهاست این نام بیسر و صدا از تابلوی شهر حذف شده است. به گفته امام جمعه جهرم، «ما جهرمیها خیلی مدیون فردوسی هستیم. کدام شهر را سراغ دارید که شانزده بار نامش در شاهنامه آمده باشد؟ آن وقت در اوایل انقلاب، کملطفیای شد و نام بلوار فردوسی را حذف کردند. مرد عاقل آن است که اشتباه را جبران کند. اگر دست من بود، حتماً در شورای نامگذاری شهرستان تصویب میکردم که نام بلوار فردوسی به حالت پیشین بازگردد.»
جای خالی دیوارنگارهها، تابلوها و غرور ادبی
اما پرسش مهمتر اینجاست: چرا از این ۱۶ بیت شاهنامه که نام جهرم را در خود دارد، هیچ نشانهای در سطح شهر نیست؟ آیا نسل جوان جهرمی از این افتخار باخبر است؟ یا فقط باید در کتب کهنه یا نشستهای تخصصی از آن شنید؟
در دورانی که هر شهر تلاش میکند هویت تاریخیاش را در تابلوها، دیوارنگارهها و جشنوارهها فریاد بزند، جهرم با سرمایهای گرانبها چون «ذکر نامش در شاهنامه»، همچنان در سکوتی غمانگیز به سر میبرد. چقدر بجا بود اگر شورای شهر یا شهرداری، به افتخار این شاعر فرهیخته ایرانی، طرحهایی چون نقاشی دیواری از ابیات شاهنامه که نام جهرم در آن آمده، یا برپایی جشنواره ادبی با محوریت فردوسی و جهرم را در دستور کار قرار میدادند.
فردوسی، جهرم و فرصتهایی که نباید از دست بروند
آنچه فردوسی با شاهنامه برای زبان فارسی و فرهنگ ایرانی انجام داده، فراتر از یک حماسهسرایی ساده است؛ او یک هویت ساخته است. شهری که نامش در شاهنامه آمده، در دل این هویت جای دارد. اگر شهری دیگر جای جهرم بود، بیتردید جایجای دیوارهایش به ابیاتی مزین میشد که در آن نامشان آمده؛ اما اینجا، گویی فردوسی را تنها برای امتحان ادبیات حفظ کردهایم، نه برای افتخار زیستن با او.
فرصت هست، اراده هم میتواند باشد؛ جهرم میتواند از این خاموشی خارج شود و با نقاشیهای دیواری از ابیات شاهنامه، برگزاری نمایشگاهها، طراحی نمادهای شهری و حتی نامگذاری مجدد خیابانی به نام فردوسی، دوباره تاریخش را به نسل امروز پیوند دهد.
پایان کلام؛ آغاز مسئولیت
حالا که روز فردوسی را پشت سر گذاشتهایم، این گزارش دعوتی است از شورای شهر، شهرداری، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و همه دغدغهمندان فرهنگی جهرم تا آنچه از حافظه جمعی پاک شده، دوباره در ذهن و چهره شهر حک شود.
فردوسی، جهرم را به رسم ادب، شانزده بار در شاهنامهاش نشانده است. آیا ما هم رسم ادب به جا خواهیم آورد؟