جهرم خبر– رویای اتصال جهرم به شبکه ریلی کشور، موضوعی است که سالهاست نبضِ توسعهی این شهرستان را در دست دارد. طرحی که با تکیه بر مجوزهای کلان و استفاده از ظرفیت فروش نفت (موسوم به صندوق توسعه ملی) کلید خورد، اکنون در پیچوخمِ اولویتبندیهای کلانِ کشوری و بدهیهای پیمانکاری، روزگار میگذراند.
از مجوزِ خاص تا واقعیتِ اقتصادی
نماینده مردم جهرم در مجلس شورای اسلامی با اشاره به پیشینه این پروژه گفت: «اتصال جهرم و خفر به شبکه ریلی کشور، با اخذ مجوزهای لازم از مقام معظم رهبری و از محل فروش نفت آغاز شد. این پروژه که در زمان تصدی وزارت راه توسط مرحوم رستم قاسمی با جدیت پیگیری شد، یکی از چهار پروژه ریلی کلانِ کشور بود که مسیر شیراز به جهرم را هدفگذاری کرده بود.»
اما این مسیرِ هموار، در میانه راه به موانعِ مالی برخورد کرده است. طبق گفتههای رضایی کوچی، هماکنون تنها یکی از پیمانکارانِ این پروژه، مطالبهای در حدود ۵۰۰ میلیارد تومان دارد؛ رقمی که سنگینیِ بارِ این پروژه «گرانقیمت» را نشان میدهد.
چرا اولویت با چابهار است؟
چرا با وجود آغازِ کار، سرعتِ پیشرفت پروژه جهرم کند شده است؟ پاسخ در «سیاستگذاریِ کلانِ نظام» نهفته است. رضایی کوچی با تبیین شرایط «جنگ اقتصادی» توضیح داد: «سیاست کلی نظام در شرایط جنگی اخیر بر تکمیلِ سریعِ راهآهن استراتژیکِ چابهار-زاهدان متمرکز بود. این پروژه به دلیل اهمیتِ ترانزیتی و ژئوپلیتیک، اولویت نخست کشور محسوب میشد و خوشبختانه با پایان یافتنِ عملیات عمرانی آن، طبق برنامهریزیها، فعالیتِ این خط ریلی از بهمنماه آغاز خواهد شد.»
ریلگذاری برای آینده
نماینده مردم جهرم با وجودِ اذعان به سختیِ مسیر، امیدها را زنده نگه داشت. وی تأکید کرد که علیرغم فشارهای شدید مالی، اجازه ندادهاند که کارگاهِ پروژه جهرم تعطیل شود. «راهآهن، پروژهای فوقالعاده گران است و تأمین بودجه آن در شرایط فعلی، هنری است که در حال رایزنی برای آن هستیم.»
به گفته رضایی کوچی، پس از تثبیتِ راهآهن چابهار-زاهدان، مسیر برای هدایتِ منابع به سمتِ تکمیلِ محورِ شیراز-جهرم هموارتر خواهد شد و این پروژه در اولویتِ اجراییِ مرحله بعد قرار میگیرد.
صبری که به امیدِ توسعه گره خورده است
اتصال جهرم به شبکه ریلی، کلیدِ تحولِ لجستیکیِ جنوب فارس و موتورِ محرکِ صادراتِ محصولاتِ کشاورزی و صنعتیِ این منطقه است. گزارشها نشان میدهد که با وجودِ کندیِ روندِ کار به دلیلِ محدودیتهای بودجهای، ارادهی مدیریتی بر حفظِ کارگاه و استمرارِ پروژه است. اکنون جهرمیها باید تا پایانِ فازهایِ ملی در شرق کشور صبر کنند؛ صبری که اگر به سرانجام برسد، دروازههای جدیدی را به روی توسعهٔ این شهرستان خواهد گشود.