از ساز «حسن شفیع» تا ساز «غُلوم عبدل»؛ روایت ساززن‌های جهرم

مردم وقتی می‌خواستند از جار زدن یا بی‌پرده سخن گفتن مثالی بیاورند، می‌گفتند: «تو ساز حسن شفیع زدن»؛ عبارتی که نشان می‌دهد ساز او علاوه بر صدایی موسیقایی، نمادی از بلند و آشکار شدن حرف و خبر در میان مردم بوده است.