جهرم خبر، نخلهای مسن را از باغهای جهرم به بلوارهای شهر منتقل کردند تا فضای شهری زیباتر شود و چهرهای نخلستانیتر به خیابانها بدهند؛ اما حالا بسیاری از این نخلها با برگهای خشکیده، بیشتر به نماد ناکامی در زیباسازی شبیهاند تا نشانه سرسبزی شهر!
انگار نخلها را از دل باغهای جهرم بیرون آوردهاند تا در بلوارها، بهجای آنکه منظرهای چشمنواز بسازند، به سوژهای برای پرسش و انتقاد تبدیل شوند!
البته جابهجایی نخلهای مسن، کار سادهای نیست و به تخصص، مراقبت مستمر و آبیاری مناسب نیاز دارد. اما سؤال اینجاست که آیا در کنار هزینه و زحمتی که برای انتقال و کاشت این همه نخل صرف شده، برای زنده نگهداشتن آنها هم برنامهای جدی وجود داشته است؟ یا ماجرا به کندن از باغ، کاشتن در بلوار و ثبت پایان پروژه ختم شده است؟

در شهری مثل جهرم که نخل بخشی از هویت و طبیعت آن است، دیدن این منظره تلخ است. نخلها از باغ به بلوار آمدند تا شهر زیباتر شود؛ اما حالا به نظر میرسد در این جابهجایی، جای نخلها عوض شده، نه سرنوشتشان!
حالا بلوارها ماندهاند و نخلهایی که قرار بود زینت شهر باشند، اما برگهای خشکیدهشان بیش از هر چیز به چشم میآید. ظاهراً انتقال نخلها بهخوبی انجام شده؛ فقط نتیجه نهایی با آنچه انتظار میرفت، فاصله دارد!

شاید وقت آن رسیده که در ارزیابی چنین طرحهایی، بهجای شمارش درختان کاشتهشده، تعداد درختان زندهمانده را ملاک قرار دهیم؛ چون کاشتن، آغاز کار است، نه پایان مسئولیت.
قرار بود جهرم نخلستانیتر شود، اما فعلاً سهم شهر از این پروژه، نخلهای خشکیده است!
