جهرم خبر، در پنجم شهریور، روز داروساز، سخن گفتن از کسانی که سالها از عمر خود را صرف سلامت مردم کردهاند، فرصتی است برای مرور بخشی از تاریخ پزشکی و خدمات سلامت در هر شهر. در جهرم، نام دکتر ابراهیم پورنوروز با بیش از نیمقرن فعالیت علمی، مدیریتی، درمانی و خیرخواهانه در حوزه سلامت گره خورده است؛ داروسازی که مسیر حرفهای خود را از دانشکده داروسازی دانشگاه تهران آغاز کرد و بخش مهمی از زندگی کاریاش را در خدمت نظام سلامت جهرم گذراند.
دکتر پورنوروز، فرزند مرحوم قنبرعلی و نخستین فرزند خانواده، در یکی از روزهای گرم تابستان سال ۱۳۲۷ در کوی علی پهلوان، محله بالا، جهرم متولد شد. دوران کودکی و تحصیل او نیز در همین شهر سپری شد؛ از دبستان ادیب جهرم تا دبیرستان اسلامی که در سال ۱۳۴۵ دیپلم طبیعی خود را از آن دریافت کرد.
همان سال، مسیر زندگی علمی او به تهران کشیده شد. پورنوروز در سال ۱۳۴۵ وارد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۲ از این دانشکده فارغالتحصیل شد. در دوران تحصیل، از محضر استادانی همچون دکتر ایرج لالهزاری، دکتر عباس شفیعی، دکتر حسین گلگلاب و دکتر علی زرگری بهره برد.
پایاننامه دانشگاهی او نیز در حوزهای تخصصی و پژوهشی تعریف شد؛ «سنتز مشتقات سلنو دیازول و تریازول» عنوان پژوهشی بود که با راهنمایی دکتر ایرج لالهزاری انجام داد و با موفقیت از آن دفاع کرد.
بازگشت از دانشگاه به میدان خدمت
پس از گذراندن دوره خدمت سربازی در آباده، دکتر پورنوروز در سال ۱۳۵۴ به استخدام شبکه بهداشت و درمان شهرستان جهرم درآمد. این بازگشت، آغاز دورهای طولانی از حضور او در ساختار سلامت شهرستان بود؛ دورهای که در آن، از مدیریت بیمارستان تا مسئولیت شبکه بهداشت و درمان را تجربه کرد.
از سال ۱۳۵۸ به مدت ۱۳ سال ریاست بیمارستان استاد مطهری جهرم را بر عهده داشت. سالهایی که نظام درمانی جهرم در حال توسعه و تثبیت زیرساختهای خود بود و مدیریت بیمارستان، صرفاً اداره یک مجموعه درمانی محسوب نمیشد؛ بلکه با مجموعهای از نیازهای روزافزون مردم و کمبودهای زیرساختی همراه بود.
پس از آن، مسئولیت شبکه بهداشت و درمان شهرستان جهرم را بر عهده گرفت. یکی از محورهای مهم فعالیت او در این دوره، توسعه خدمات بهداشتی در مناطق روستایی بود. تلاش برای احداث خانههای بهداشت در روستاهای جهرم، بخشی از رویکردی بود که خدمات سلامت را از محدوده شهر فراتر میبرد و به مناطق روستایی نزدیکتر میکرد.
پیمانیه؛ یک فصل دیگر از مدیریت سلامت
مدیریت بیمارستان پیمانیه جهرم، فصل دیگری از کارنامه دکتر پورنوروز بود. او در این دوره تلاشهایی برای راهاندازی و تکمیل بخشهای مختلف این بیمارستان انجام داد؛ اقداماتی که در روند توسعه ظرفیتهای درمانی جهرم نقش داشت.
مرور این دوره از فعالیت او نشان میدهد که مسیر حرفهای دکتر پورنوروز صرفاً به داروخانه و حرفه داروسازی محدود نمانده است. او در بخشهای مختلف زنجیره سلامت، از آموزش و داروسازی گرفته تا مدیریت بیمارستان، توسعه خدمات بهداشتی و حمایت از فعالیتهای خیرخواهانه حضور داشته است.
وقتی سلامت، از درمان فراتر میرود
یکی از بخشهای قابل توجه کارنامه دکتر پورنوروز، حضور او در عرصه خیرخواهی و مشارکتهای اجتماعی حوزه سلامت است.
او سالها ریاست مجمع خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی جهرم را بر عهده داشته و از اعضای هیأت مؤسس مجمع خیرین دانشگاه جهرم نیز بوده است. این فعالیتها، بخش دیگری از نگاه او به سلامت را نشان میدهد؛ نگاهی که سلامت را تنها در اتاق بیمارستان و داروخانه جستوجو نمیکند و ظرفیت خیرین و مشارکت اجتماعی را نیز بخشی از نظام سلامت میداند.
از سال ۱۳۹۲ نیز به عضویت هیأت مدیره کانون حمایت از بیماران هموفیلی و انعقادی فارس درآمده است؛ مسئولیتی که ارتباط مستقیم با حمایت از گروهی از بیماران و پیگیری مسائل و نیازهای آنان دارد.
تلاشهای چندین ساله او در عرصه خیر و سلامت، سرانجام مورد تقدیر رسمی نیز قرار گرفت. در دیماه ۱۴۰۴، همزمان با برگزاری دهمین اجلاس مدیران و رؤسای ادارات خیرین سلامت و سازمانهای مردمنهاد کلانمنطقه ۵ کشوری در جهرم، مدیرکل سازمانهای مردمنهاد وزارت بهداشت به همراه مدیران حاضر در اجلاس، با حضور در منزل دکتر پورنوروز از سالها تلاش خالصانه این پیشکسوت عرصه کار خیر تقدیر کردند.
این دیدار، بیش از آنکه صرفاً یک مراسم تجلیل باشد، یادآور نقش نسلی از مدیران و متخصصانی بود که بخشی از مسیر توسعه سلامت جهرم را با حضور مستقیم و تلاش مستمر خود طی کردهاند.
داروخانهای که شب و روز نمیشناسد
در کنار سالها فعالیت مدیریتی و اجتماعی، نام دکتر پورنوروز با داروخانه شبانهروزی ابوریحان جهرم نیز پیوند خورده است. او مؤسس و مدیر این داروخانه است؛ مجموعهای که فعالیت شبانهروزی آن، بخشی از نیاز مردم به دسترسی مستمر به دارو را پوشش میدهد.
در واقع، اگر مسیر زندگی حرفهای او را از دانشگاه تهران تا امروز دنبال کنیم، یک خط مشترک در همه این سالها دیده میشود: داروسازی برای او تنها یک عنوان دانشگاهی یا حرفهای نبوده، بلکه ابزاری برای خدمت به سلامت مردم بوده است.
از آزمایشگاه و تحقیقات در دانشگاه تهران تا مدیریت بیمارستان، از توسعه خانههای بهداشت روستایی تا فعالیت در مجامع خیرین و از حمایت از بیماران هموفیلی تا مدیریت یک داروخانه شبانهروزی؛ هر کدام بخشی از این مسیر طولانی را روایت میکنند.
نیمقرن در کنار سلامت جهرم
نیمقرن فعالیت دکتر ابراهیم پورنوروز را میتوان بخشی از تاریخ معاصر سلامت جهرم دانست؛ تاریخی که در آن، توسعه بیمارستانها، گسترش خدمات بهداشتی در روستاها، افزایش مشارکت خیرین و شکلگیری نهادهای حمایتی، در کنار هم قرار گرفتهاند.
روز داروساز، فرصتی برای تقدیر از همه داروسازانی است که پشت صحنه سلامت جامعه فعالیت میکنند؛ اما در جهرم، این روز میتواند بهانهای برای یادآوری نام کسانی نیز باشد که حرفه خود را با مسئولیت اجتماعی پیوند زدهاند.
دکتر پورنوروز از جمله همین چهرههاست؛ داروسازی که مسیرش از کلاسهای دانشکده داروسازی دانشگاه تهران آغاز شد، در بیمارستانها و شبکه بهداشت جهرم ادامه یافت، به میدان خیرخواهی رسید و همچنان در داروخانهای که خود بنیان گذاشته، در خدمت مردم ادامه دارد.
شاید بهترین تعبیر برای این مسیر طولانی، همان پیوندی باشد که میان داروسازی، مدیریت سلامت و خیرخواهی شکل گرفته است؛ پیوندی که ارزش آن را باید نه فقط در سالهای خدمت، بلکه در اثر ماندگاری که بر سلامت مردم یک شهر گذاشته است، جستوجو کرد.