جهرم خبر، ورزش پهلوانی در جهرم، پیش از آنکه در قالب سالنها و مجموعههای ورزشی امروز شناخته شود، بر شانههای مردانی استوار بود که مرام جوانمردی را در کنار قدرت جسمانی به نسلهای بعد منتقل کردند. در میان این چهرههای ماندگار، نام پهلوان حسن (اصغر) نوعی جایگاه ویژهای دارد؛ مردی که بیش از هفت دهه از عمر خود را با ورزش، خدمت، اخلاق و فرهنگ گره زد و امروز از او به عنوان یکی از پیشکسوتان ورزشهای پهلوانی جهرم یاد میشود.
پهلوان حسن (اصغر) نوعی، فرزند مرحوم کربلایی محمدعلی، هفتم مردادماه سال ۱۳۱۷ در محله مصلی جهرم چشم به جهان گشود. او دوران کودکی را در خانوادهای سختکوش و اهل تلاش سپری کرد؛ پدری که به باغداری اشتغال داشت و فضایی که روحیه کار و پشتکار را از همان سالهای نخست در وجودش نهادینه کرد.
در کودکی در ابتدا به مکتب خانه مرحوم حاج محمدباقر جُعفی معروف به حاج دلاور در محله کوشکک رفت و بعد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه دهبانی و دوران متوسطه را در دبیرستان خواجه نصیر جهرم، در رشته طبیعی گذراند. علاقه به ورزش از همان دوران نوجوانی در وجود او شکل گرفت؛ حضوری فعال در مسابقات دو و میدانی و اشتیاق فراوان برای تماشای نمایشهای ورزشهای باستانی، زمینهای شد تا مسیر زندگیاش با گود زورخانه پیوند بخورد.
سال ۱۳۳۲ را میتوان نقطه آغاز فعالیت جدی او در عرصه ورزش پهلوانی دانست. اصغر نوعی با اجاره زمینی در خیابان خیام جهرم، روبهروی محل فعلی پارک جهاندیدگان، زورخانهای با نام «سیاوش» راهاندازی کرد؛ زورخانهای که نزدیک به هشت سال، به یکی از مهمترین پایگاههای ورزشهای باستانی و تربیت جوانان علاقهمند در جهرم تبدیل شد.
در این مجموعه، اصغر نامی (اسعدی) از شیراز به عنوان مرشد، ضرب زورخانه را به صدا درمیآورد و مرحوم صمد مصلحی شیرازی نیز هدایت گود را بر عهده داشت. مدیریت داخلی زورخانه اما بر دوش اصغر نوعی بود؛ مدیری که تلاش میکرد علاوه بر آموزش فنون ورزشی، اخلاق، جوانمردی و مرام پهلوانی را نیز به نسل جوان منتقل کند.
او برای تکمیل آموختههای خود سالها در کنار پهلوانان نامدار شیراز، از جمله مرحوم حبیب خوش، شاگردی کرد و با تمرینهای مستمر، به یکی از چهرههای شناختهشده ورزشهای نمایشی و قدرتی تبدیل شد.
نمایشهای پهلوانی اصغر نوعی تنها به جهرم محدود نماند. او در ورزشگاه تختی شیراز، محله بیبی دختران، بنادر جنوبی کشور از جمله بندرعباس و بندرلنگه و حتی کشور امارات، هنر و تواناییهای خود را به نمایش گذاشت؛ اجراهایی که همواره با استقبال گسترده تماشاگران همراه بود.
حرکاتی همچون نگه داشتن دو دستگاه خودروی جیپ ارتشی با نیروی بازو، بلند کردن وزنه ۲۵۰ کیلوگرمی با دندان و عبور کامیون از روی سینه، از جمله نمایشهای کمنظیر او بود؛ اجراهایی که بیش از آنکه صرفاً قدرت جسمانی را به رخ بکشد، نمادی از سالها تمرین، انضباط و باور به توانایی انسان به شمار میرفت.
با وجود شهرت در عرصه ورزش، اصغر نوعی هیچگاه مسیر خدمت را رها نکرد. او از سال ۱۳۴۰ وارد شرکت برق جهرم شد، دوره تخصصی تکنسین برق را در آموزشگاه برق تهران گذراند و به مدت ۳۲ سال، تا زمان بازنشستگی در سال ۱۳۷۲، در این مجموعه خدمت کرد.
با این حال، اشتغال اداری هرگز او را از ورزش دور نکرد. در کنار فعالیت حرفهای، همچنان به صورت افتخاری در برنامههای ورزشی و فرهنگی حضور مییافت و با اجرای حرکات پهلوانی، جوانان را به ورزش، نشاط و سبک زندگی سالم تشویق میکرد.
افتخارات ورزشی او نیز در همین سالها ادامه یافت؛ بهگونهای که در سالهای ۱۳۵۹ و ۱۳۶۰ موفق شد در مسابقات سراسری کارگران کشور در رشته وزنهبرداری، عنوان نخست را از آن خود کند.
اما زندگی اصغر نوعی تنها به ورزش و فعالیتهای فنی محدود نشد. او از ذوق شاعری نیز بهرهمند بود؛ استعدادی که به گفته خودش، از مادربزرگش به ارث برده است. از دهه ۱۳۹۰ با حضور در انجمن شعر و ادب مرکز جهرمشناسی و سپس انجمن شعر بامداد جهرم، فصل تازهای از فعالیتهای فرهنگی خود را آغاز کرد.
امروز دفتر اشعار این پهلوان شاعر، در قالب مجموعهای مستقل گردآوری و آماده انتشار است؛ آثاری که میتواند چهرهای دیگر از مردی را به تصویر بکشد که سالها با بازوان نیرومندش در گود زورخانه شناخته میشد و اکنون با واژهها و شعر، روایتگر احساس و تجربههای زندگی است.
پهلوان حسن (اصغر) نوعی را میتوان از نسل مردانی دانست که ورزش را تنها میدان قدرتآزمایی نمیدانستند، بلکه آن را مدرسه اخلاق، معرفت و جوانمردی میشمردند. زندگی او، روایتی از پیوند میان زور بازو، خدمت صادقانه، فرهنگ و ادب است؛ روایتی که بخشی از حافظه تاریخی ورزش و فرهنگ جهرم را شکل داده و نامش را در شمار چهرههای ماندگار این دیار ثبت کرده است.