به گزارش جهرم خبر، هر از گاهی خورشید نه از مشرق درمیآید، نه از مغرب؛ از تهران طلوع میکند. آن هم در قالب یک مقام محترم که با نگاهی امیدوار و چمدانی از وعدهها، وارد جهرم میشود، چند جمله تاریخی میفرماید و بیآنکه خاکی بر کفشهایش بنشیند، دوباره به پایتخت پرواز میکند — پروازی که قطعاً از جهرم نبوده، چون اینجا فعلاً هواپیما فقط در حرفها بلند میشود.
تازهترین موردش، ویدئویی است که یکی از رسانههای عزیز و همیشه در صحنه شهر منتشر کرده. حالا کاری به جنبههای تبلیغاتیاش نداریم، ولی حرفهایی که از سوی آقای مسوول گفته شده، واقعاً شنیدنی است.
یعنی یکجوری فرمودهاند که ملت! ما وظیفهمان را انجام دادهایم، آنهایی که باید انجام میدادند، ندادند! حالا بروید و یقهی همانها را بچسبید.
کل ماجرا درباره راهاندازی مجدد پروازهای جهرم است؛ همان پروازهایی که دو سال است در حد خاطره باقی مانده. آقای مسئول گفته ما هفتهای ۵ پرواز داشتیم! جالبتر اینکه گفته پرواز به مشهد هم بوده!
الان ما نمیدانیم یا یادمان نمیآید یا اینکه ایشان زیادی یادش میآید! چون ما هر چه فکر میکنیم، فقط صدای وعده پرواز مشهد در گوشمان وز وز میکند، خود پروازش را که ندیدیم.
اصلاً شاید منظورشان همان پروازهایی باشد که قرار بود تشریف بیاورند ولی از شدت وعده، در آسمان باقی ماندند و هیچوقت فرود نیامدند.
یاد تابلوی بزرگ «فرودگاه بینالمللی جهرم» هم افتادیم. «بینالمللللللی؟!» ما که تا امروز به جز گرد و خاک چیز دیگری ندیدیم. حالا شاید یک بار گنجشکی، کلاغی، چیزی از جهرم پر زده رفته بحرین، همان شده مصداق پرواز بینالمللی.
گویا در ذهن برخی آقایان، جهرم مستقیماً به سواحل آنتالیا و شنهای داغ ساحل عاج وصل است — البته فقط با یک فونت درشت روی تابلو!
ذکر پروازهای بینالمللی در غیاب پروازهای داخلیِ منظم، خود به طنزی ناخواسته بدل شده است. البته انتظار میرود اگر روزی مسئول دیگری به جهرم آمد و سخنی بر زبان راند، لااقل فهرستی از مسیرهای پرتردد جهان مانند آنتالیا، دوحه، یا حتی سواحل عاج نیز ضمیمه سخنانش باشد تا رؤیاپردازی ناتمام نماند.
بههرحال، طبق سنت دیرینهی مسئولان، قرار است تا پایان سال اتفاقات بزرگی رخ دهد. ما هم منتظریم. شاید امسال، بهجای هواپیما، لااقل یک کایت بر فراز باند پرواز دیده شود… یا حتی یک پهپاد کنترلی با شعار “آغاز دوران پرواز از جهرم!”
خلاصه اینکه ما نه غرض داریم، نه مرض، اصلاً کور شود چشمی که پیشرفت شهرمان را نبیند. فقط خواهشاً اگه قرار است تا آخر سال سر و کله هواپیمایی در آسمان شهر پیدا شود، یک بوقی، چراغی، حتی یک بال پرندهای چیزی نشانمان بدهید که بدانیم داریم وارد فاز تحقق وعدهها میشویم.
تا آن موقع، فعلاً همچنان فرودگاه داریم، پرواز نه؛ وعده داریم، واقعیت نه؛ مسئول داریم، پاسخگو… نه دقیقاً!
