جهرم خبر-دکتر مجیدرضا جهان مهین| در سالگرد درگذشت معلمی از جنس علم و ادب و تقوا، امروز، شادروان حاج خسرو اوسط جهرمی، یاد معلمی زنده میشود که عمر خویش را در مسیر علم، اخلاق و تربیت نسلی وفادار به ارزشهای دینی و انسانی صرف کرد. مردی که با تواضع و فروتنی، سادهزیستی و صداقت، چراغ دانش و معرفت را در دل شاگردان روشن نگه داشت و تا آخرین روزهای زندگی، آموزگار و راهنمای همه بود.
تولدی همزمان با میلاد امام عسکری(ع)
او روز جمعه ۱۶ اسفند ۱۳۲۵ (۱۳ ربیعالثانی ۱۳۶۶ هجری قمری) پنج روز پس از میلاد امام حسن عسکری(ع)، در خانوادهای مذهبی و پرتلاش در جهرم دیده به جهان گشود. پدرش استاد علی، از سنگتراشان غار سنگاشکن جهرم و از دینداران قدیم این شهر، و مادرش مرحومه خانم عزتنساء ودیعه رحمانی بودند.
تحصیل و جوانی
دوره ابتدایی را در دبستان شرف جهرم گذراند و در سال ۱۳۴۵ در رشته طبیعی از دبیرستان اسلامی دیپلم گرفت. پس از پایان خدمت سربازی در توپخانه مراغه، در هنرکده “آبام” تهران گواهینامه حسابداری و دفترداری با معدل ۱۷ دریافت کرد و سپس به عنوان حسابدار جمعیت شیر و خورشید جهرم مشغول به کار شد. او در کنار فعالیتهای علمی و اجتماعی، از ورزشکاران توانای جهرم بود و در کشتی نیز مدالهایی کسب کرد.
ورود به عرصه علم و دین
با هوش سرشار و علاقه عمیق به معارف اسلامی، پیش از انقلاب اسلامی در محافل دینی و جلسات تفسیر قرآن علما حضور یافت. از تربیتشدگان مرحوم آیتالله سید فخرالدین دادور آیتاللهی و از نخستین شاگردان امام جمعه فقید جهرم آیتالله سید حسین آیتاللهی بود و همواره در جلسات درس صبحگاهی ایشان حاضر میشد.
با آغاز فعالیت حوزه علمیه امام خمینی(ره) جهرم، او نیز در حلقه طلاب اولیه شرکت داشت و نزد بزرگانی چون آیتالله آیتاللهی، حجتالاسلام شیخ عبدالعظیم فرقانی، شیخ محمدکاظم حبیباللهی و دیگران به تحصیل علوم دینی پرداخت. هرچند لباس روحانیت نپوشید، اما در ادبیات عرب صاحبنظر شد و به تدریس پرداخت.
معلمی ماندگار
در سال ۱۳۶۱ بنا به توصیه آیتالله آیتاللهی از جمعیت شیر و خورشید به آموزش و پرورش منتقل شد و از آن پس در دبیرستانها و مراکز آموزش عالی جهرم به تدریس پرداخت. دبیرستانهای اسلامی، خواجه نصیر، شهید مطهری، فاطمیه، اندیشه، مراکز تربیت معلم شهید مفتح و آیتاللهی و دانشگاههای پیامنور و اندیشه از حضور او بهره بردند. روش تدریس ساده، تسلط بر عربی و حتی آموزش تستزنی او موجب موفقیت بسیاری از دانشآموزان در کنکور شد.
شاگردانش به او لقب “معلمی از جنس تقوا و ادب” داده بودند. حتی سالها پس از تدریس، دانشجویان قدیمیاش از شهرهای دیگر برای قدردانی نزد او میآمدند. او مسئولیتهای مدیریتی را نپذیرفت و تدریس را رسالت اصلی خود دانست.
انقلابی متعهد
شادروان اوسط جهرمی از انقلابیون پیش از پیروزی انقلاب اسلامی بود؛ در راهپیماییها، نوشتن شعارها و پخش اعلامیهها فعال بود و پس از انقلاب نیز در کمیته انقلاب و برگزاری رفراندوم و انتخابات نقش داشت. به دستور آیتالله آیتاللهی، مدتی مسئولیت رساندن نامهای به محضر امام خمینی(ره) را بر عهده گرفت.
او همچنین امامت جماعت نماز در امامزاده محمد(ع) و امامزاده عبدالله(ع) جهرم را عهدهدار شد و با تعلیم قرآن، سخنرانی و تفسیر آیات الهی به تربیت نوجوانان و جوانان پرداخت.
سبک زندگی ساده و معنوی
زندگی او مظهر قناعت و سادهزیستی بود. وسیله نقلیهاش دوچرخه بود و به مهماننوازی، همراهی با خانواده و پرهیز از تجملات شهرت داشت. ساعات خود را با مطالعه، خطاطی، نقاشی، ساخت وسایل ساده و رفع نیاز دیگران سپری میکرد. از کتابهای ادبیات عرب و کتب ادعیه غافل نبود و با دقت علمی، حتی اشتباهات چاپی را تصحیح میکرد.
او اهل امر به معروف و نهی از منکر بود و سخنانش به دلیل خلوص نیت اثرگذار میشد. دعا برای فرج امام زمان(عج) و ذکر “اللهم بارک لمولانا صاحبالزمان” همواره بر زبانش جاری بود.
زیارت و عبادت
وی در سال ۱۳۸۴ به حج عمره و سه بار به کربلا مشرف شد. آخرین سفرش به کربلا در سال ۱۴۰۳، تنها شش ماه پیش از وفات، با وجود درد کمر و پا انجام شد. همواره به نماز جماعت، حضور در نماز جمعه و رعایت ادب نسبت به علما مقید بود.
بدرود با زندگی
سرانجام این معلم وارسته و متواضع، پس از یک عمر علمآموزی، عبادت و خدمت به جامعه، در روز هشتم شهریور ۱۴۰۳ پس از اقامه نماز جماعت مغرب و عشاء در امامزاده شهدای جهرم به لقاءالله پیوست. پیکر او با حضور مردم و اقامه نماز توسط امام جمعه جهرم، حجتالاسلام والمسلمین دکتر محمدحسین مدبر، در قبرستان رضوان جهرم به خاک سپرده شد.