جهرم خبر– دیدار مسئولان دانشگاه جهرم با خانواده شادروان دکتر علی احسانیان را میتوان تنها یک دیدار معمولیِ تسلیت و همدردی ندانست؛ این حضور، حامل پیامی روشن درباره جایگاه نخبگان علمی، ضرورت صیانت از سرمایههای انسانی و مسئولیت نهادهای دانشگاهی در پاسداشت نام و یاد فرهیختگانی است که عمر و توان خود را در مسیر دانش، پژوهش و خدمت به کشور صرف کردهاند.
در این دیدار که با حضور رئیس دانشگاه جهرم و جمعی از مسئولان حوزههای مختلف دانشگاهی انجام شد، بیش از آنکه صرفاً بر اندوه فقدان یک دانشمند جوان تأکید شود، بر لزوم پیگیری جدی، تکریم شایسته و ثبت اجتماعی و فرهنگی چنین چهرههایی تمرکز شد. همین نکته، این رویداد را از یک مراسم عادی فراتر میبرد و آن را به نشانهای از حساسیت دانشگاه نسبت به سرنوشت نخبگان خود تبدیل میکند.
دکتر علی احسانیان، آنگونه که در این دیدار بازخوانی شد، نمونهای از نسل جوانی بود که با تکیه بر توان علمی، مسیر دشوار تحصیل و پژوهش را در سطحی بینالمللی پیمود، اما در نهایت تعلق خاطر خود به ایران را حفظ کرد. او فارغالتحصیل دانشگاه صنعتی امیرکبیر بود، دوره سربازی خود را در وزارت دفاع گذرانده بود و با اخذ دو مدرک دکتری از دانشگاه سوربن فرانسه، در زمره چهرههای کمنظیر علمی قرار میگرفت؛ چهرهای که با وجود پیشنهادهای خارجی، قصد بازگشت و خدمت به کشور را داشت. همین ویژگی، جایگاه او را از یک پژوهشگر موفق به یک نماد از پیوند علم و هویت ملی ارتقا میدهد.
از این منظر، اظهارات مسئولان دانشگاه جهرم نیز قابل توجه بود. رئیس دانشگاه، با تأکید بر اینکه دکتر احسانیان فخر جامعه دانشگاهی است، خواستار اقدام فوری و قاطع برای پیگیری امور مربوط به او شد؛ سخنی که نشان میدهد موضوع، فقط یک فقدان خانوادگی نیست، بلکه مسئلهای دانشگاهی و حتی ملی است. در واقع، وقتی یک دانشگاه در برابر سرنوشت یکی از دانشآموختگان خود چنین موضعی میگیرد، پیام آن این است که نخبگان، پس از فراغت از تحصیل نیز بخشی از مسئولیت و هویت آن مجموعه باقی میمانند.
حجتالاسلام والمسلمین هادی پرندوار نیز با تأکید بر حمایت همهجانبه از خانواده داغدار و پیگیری حقوقی انتقال پیکر آن مرحوم به ایران، بُعد دیگری از این مسئله را برجسته کرد: حرمت انسانی و ملی یک دانشمند ایرانی. این مطالبه، فقط یک خواسته عاطفی نیست، بلکه در سطح نمادین، تأکیدی بر حق خانواده و جامعه برای بدرقه فرزند نخبه خود در وطن است.
از سوی دیگر، طرح این پرسش از سوی دکتر مجیدرضا جهانمهین که این دانشمند نخبه به چه گناهی گرفتار چنین سرنوشتی شد، نشان میدهد که حادثه پیشآمده تنها یک رخداد شخصی تلقی نمیشود، بلکه بازتابی از نگرانی عمیق نسبت به امنیت و سرنوشت نخبگان ایرانی در خارج از کشور است. در چنین چارچوبی، یادآوری آیهای از قرآن نیز بر بعد اخلاقی و ارزشی این اندوه افزوده و آن را در سطحی فراتر از یک خبر معمولی قرار داده است.
نکته مهم دیگر، حضور پدر این دانشمند، شجاعالله احسانیان، و روایت او از فرزندش و روند تلاشها برای بازگرداندن پیکر وی به ایران بود. این بخش از دیدار، بعد انسانی و عاطفی خبر را پررنگتر کرد و نشان داد که در کنار همه ابعاد علمی و اداری، ریشه اصلی این ماجرا، رنج یک خانواده است که فرزندی فرهیخته را از دست دادهاند.