به گزارش جهرم خبر، هیچکس انتظار ندارد مردی که لباس فرم اداره برق به تن دارد، روزی در برابر شعلههای زبانهکشیده کابل داغ، بیمحابا بایستد و خودش را میان خطر و مردم بگذارد. هیچکس از او نمیخواهد خاموشکننده آتش باشد. او مأمور برق است، نه آتشنشان. اما گاهی مرز بین وظیفه و مسئولیت، آنقدر باریک میشود که انسان، پیش از آنکه شغلش را به یاد بیاورد، وجدانش را به میدان میفرستد.
در روزهای اخیر ویدئویی کوتاه، در فضای مجازی دستبهدست شد؛ تصویر مردی با لباس فرم اداره برق که در ارتفاعی نهچندان ایمن، بالای تیر برق ایستاده و تلاش میکند شعلههای برخاسته از یک کابل برق را خاموش کند. در نگاه اول، آنچه برای بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی پرسشبرانگیز بود، شیوه خاموشسازی آتش بود؛ آن هم استفاده از آب برای اطفای حریق برق!
اما در پشت این تصویر، آنچه کمتر دیده شد، روایت عمیقتری است از جانفشانی خاموش یکی از نیروهای خدماتی؛ نیرویی که وظیفهاش اطفای حریق نیست، اما در لحظهای بحرانی، با تصمیمی آنی و خطرپذیر، ایستاد تا حادثه، ابعاد گستردهتری نیابد.
ماجرا از آنجا آغاز شد که در اثر گرمای شدید و مصرف بالا، یکی از کابلهای برق در محلهای از جهرم دچار شعلهوری شد. ساکنان با احساس بوی سوختگی و مشاهده جرقهها، فوراً با اتفاقات برق تماس گرفتند. تیم عملیات به سرعت در محل حاضر شد. مطابق پروتکل، برق ترانس را قطع کردند تا از گسترش حریق جلوگیری شود. آنچه در ادامه رخ داد، صحنهای بود که در ویدئوی یادشده ثبت شد: تلاش یکی از مأموران برای کنترل حرارت و خاموشسازی باقیماندههای سوختگی با استفاده از مقدار محدودی آب.
کارشناسان برق توضیح دادهاند که در چنین مواردی، پس از قطع کامل جریان، ممکن است برای خنکسازی سطح داغشده کابل و جلوگیری از ذوب شدن بیشتر آن، نیاز به استفاده محدود از آب باشد؛
البته با رعایت کامل موارد ایمنی. این اقدام به سبب صیانت از شبکه و تسریع در بازسازی آن انجام میشود.
فداکاریهایی که در متن توهینها گم میشوند
در حالیکه بخش بزرگی از واکنشها به این حادثه بر استفاده از آب متمرکز شده است، آنچه مغفول مانده، تعهد فردی است که با آگاهی از خطرات بالقوه برقگرفتگی و سقوط از ارتفاع، برای جلوگیری از قطع برق گستردهتر، خود را سپر حادثه کرد. او نه آتشنشان بود و نه مأمور اطفای حریق، اما در غیاب این نیروها، بر دوش خود مسئولیتی مضاعف گذاشت.
از این منظر، ماجرا بازتابی است از زیستجهان نیروهایی که در زیر بار گرما، فشار کاری و کمبود امکانات، با دستان خالی اما ارادهای استوار، تابآور بحران میشوند؛ نیروهایی که شاید کمتر نامشان در رسانهها دیده شود، اما نقششان در حفظ زیرساختهای حیاتی انکارناپذیر است.
دعوت به درنگ و انصاف
کاش پیش از انتشار قضاوت، کمی درنگ کنیم؛ به جای تمرکز بر تیترهای تحریکآمیز، به جزییات انسانی ماجرا چشم بدوزیم. یک تصویر کوتاه از بالا رفتن یک مأمور از تیر برق، همه حقیقت را نمیگوید؛ همچنانکه یک نظر سطحی نمیتواند روایتگر جانفشانی کسی باشد که در لحظهای بحرانی، بیهیچ دوربینی، تصمیم به ایستادگی گرفت.
شاید زمان آن رسیده باشد که نگاه خود را نسبت به مأموران خدمات شهری تغییر دهیم؛ کسانی که در گرما و سرما، خاموش و بیادعا، بستر زندگی ما را حفظ میکنند، اما در بزنگاهها، به جای سپاس، با موجی از نقدهای سطحی مواجه میشوند.