جهرم خبر؛ وحیدرضا مردانی-معمار و شهرساز| جهرم شهری است با ریشههای عمیق تاریخی، فرهنگی و اجتماعی؛ شهری که در گذشتهی دور بهعنوان یکی از مراکز تمدن و دانش در جنوب ایران شناخته میشده، و در دهههای اخیر نیز فرزندانش توانستهاند در سطح ملی بدرخشند. از حضور جواد آذری جهرمی در قامت وزیر ارتباطات، تا مطرح شدن سجاد مطهرنیا بهعنوان چهرهای جوان و فرزند شهید، همگی نشان از آن دارد که جهرم ظرفیت و توانایی پرورش نیروهای نخبه در حوزههای مختلف را داراست.
اما پرسش اساسی این است که آیا ما توانستهایم از این سرمایههای انسانی به بهترین شکل بهرهبرداری کنیم؟
فرصتسوزیهای مکرر
تجربه سالهای گذشته در جهرم نشان داده است که در بسیاری از مواقع، به جای همافزایی و استفاده از توان جمعی، بیشتر گرفتار رقابتهای جناحی و اختلافنظرهای سیاسی شدهایم. این جدالها هرچند در ظاهر به نام «اصلاحطلبی» یا «اصولگرایی» انجام شده، اما در باطن، نتیجهای جز فرصتسوزی و از دست رفتن سرمایههای اجتماعی در پی نداشته است.
وقتی یکی از فرزندان این شهر به سطح ملی میرسد، به جای آنکه همگی بر آن بهعنوان یک افتخار مشترک ببالیم، بخشی از جامعه سیاسی ما او را صرفاً به رنگ و برچسب جناحی محدود میکند. همین نگاه تقلیلگرایانه سبب میشود بخشی دیگر از ظرفیتهایمان نیز دلسرد شده یا کنار گذاشته شوند.
جوانان؛ سرمایههای بیبدیل
نسل جوان جهرم، چه آنهایی که فرصت حضور در دولت را یافتند، مانند جواد آذری جهرمی، و چه آنهایی که تازه وارد عرصه سیاست و اجتماع شدهاند، مانند سجاد مطهرنیا، سرمایههای ارزشمند این دیارند. جوانان جهرم، میراثدار فرهنگ و تاریخ شهر هستند و با دانش و انرژی خود میتوانند محرک توسعه در آینده باشند.
مسئولیت ما بهعنوان مردم، نخبگان و بزرگان شهر این نیست که جوانان را به خاطر تعلق خاطر سیاسی یا خانوادگی مورد تخریب قرار دهیم، بلکه وظیفه داریم که:
از تجربههای آنان درس بگیریم. راههای تازه برای مشارکتشان در توسعه شهر باز کنیم و از ظرفیتهای فردیشان در مسیر پیشرفت جهرم استفاده نماییم.
وفاق به جای جدال
تجربه تاریخی جهرم نشان داده است هر زمان که وفاق و همدلی میان نیروهای سیاسی و اجتماعی ایجاد شده، مسیر توسعه هموارتر گشته است. در مقابل، هر زمان که انرژیها صرف اختلافافکنی و رقابتهای بیثمر شده، شهر از فرصتهای بزرگ محروم مانده است.
از «آذری جهرمی» تا «سجاد مطهرنیا»، از نسل دیروز تا نسل امروز، همه فرزندان یک خاک و یک دیارند. نامها و چهرهها میآیند و میروند، اما آنچه باقی میماند سرمایه اجتماعی و آینده مشترک جهرم است. اگر امروز بر طبل اختلاف بکوبیم، فردا جز حسرت و عقبماندگی نصیبی نخواهیم داشت.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جهرم نیازمند نگاه تازه است؛ نگاهی که به جای جناحگرایی صرف، بر محور توسعه پایدار، سرمایهگذاری در آموزش و فرهنگ، حمایت از کارآفرینان، و میدان دادن به جوانان متمرکز باشد. در دنیایی که رقابتها بر سر دانش، فناوری و نوآوری است، ما نمیتوانیم آینده شهرمان را صرف کشمکشهای سیاسی کوتاهمدت کنیم.
بیاییم از «جواد تا سجاد» پلی بسازیم، نه دیواری میان خودمان. بیاییم هر چهرهای که از دل جهرم برخاسته و به عرصه ملی یا استانی رسیده، فارغ از گرایش سیاسیاش، بهعنوان سرمایهای مشترک برای همه جهرمیها بدانیم.
اگر هدف همه ما رشد جهرم است، راهی جز همدلی، خرد جمعی و پرهیز از تخریب سرمایههای انسانی وجود ندارد. آینده روشن این شهر تنها زمانی رقم خواهد خورد که با دست در دست یکدیگر، به جای جدالهای فرسایشی، بر ساختن و آبادانی متمرکز شویم.