به گزارش جهرم خبر، در کوچهپسکوچههای قدیمی جهرم، روزگاری صدای فریاد و خندهی جوانانی میپیچید که توپ کوچکی را در میان گرد و خاک دنبال میکردند. آن بازی، نامش «دارتوپه» بود؛ ورزشی بومی که علاوه بر میدان رقابت، در نمایش قدرت، چابکی و رفاقت بود.
این روزها که جوانان جهرمی با شور و انگیزه به سوی رشتههای مختلف ورزشی و هنری روی میآورند و در عرصههای ملی و بینالمللی خوش میدرخشند، سخن از احیای میراث بومی و سنتی در کنار این موفقیتها، معنایی تازه مییابد.
به باور بسیاری از علاقهمندان فرهنگ و تاریخ محلی، اگر در کنار رشتههای مدرن و جهانی، یکی دو بازی بومی و اصیل نیز بازآفرینی شود، نه تنها غنای فرهنگی شهر افزایش مییابد، بلکه نسل جوان نیز پیوند عمیقتری با گذشته و هویت نیاکان خود پیدا میکند.
یکی از این بازیها، «دارتوپه» است؛ ورزشی گروهی و میدانی که در گذشته، میان جوانان جهرم رواج فراوانی داشت و علاوه بر جنبهی رقابتی، روحیهی حماسی و همکاری را در میان بازیکنان تقویت میکرد. بسیاری از افراد مسنتر جهرم هنوز این بازی را به یاد دارند و از فنون، قوانین و ظرایف آن با شور و خاطره یاد میکنند.
احمد ضابطی جهرمی از اساتید دانشگاه و از شاهدان آن دوران میگوید: «نسل ما بارها این بازی را در میدانهای خاکی جهرم انجام داده است و هنوز میتوانیم روش و قواعد آن را برای احیا در قالب مستند یا آموزش بازگو کنیم.» او با اشاره به تجربه یکی از دانشجویانش در رشته مستندسازی ادامه میدهد: «دو سال پیش یکی از دانشجویان من برای ساخت فیلم مستندی درباره همین بازی بومی، ناچار شد به سیستان و بلوچستان برود تا نمونهای مشابه را بیابد؛ کاش هنوز در جهرم میتوانست این فرهنگ ورزشی را زنده ببیند.»
جالب آنکه به گفته برخی پژوهشگران، شباهتهای آشکاری میان ساختار بازی دارتوپه و ورزش معروف «کریکت» وجود دارد. آنان معتقدند که این بازی سنتی ایرانی در گذشتههای دور الهامبخش شکلگیری ورزش کریکت در میان غربیان، بهویژه بریتانیاییها، بوده است؛ ورزشی که امروزه در هند و پاکستان نیز رواج گسترده دارد.
احیای چنین بازیهایی، تلاشی برای پیوند نسل امروز با میراث فرهنگی و هویت جمعی جهرم است — یادآور روزگاری که ورزش علاوه بر رقابت، در همدلی و شکوه مردانگی معنا داشت.