جهرم خبر| در سنتهای کهن مردم جهرم، آمدن ماه رمضان با آیینی همراه بود که بیش از اعلام یک تغییر در تقویم، حالوهوای شهر را دگرگون میکرد. غروب آخرین روز شعبان، چشمها به آسمان دوخته میشد و جمعی از شهروندان به بلندیهای اطراف میرفتند تا نخستین نشانه ماه نو را پیدا کنند؛ لحظهای که برای بسیاری، آغاز رسمی مهمانی خدا به شمار میآمد.
به محض رؤیت هلال، صلوات در فضا طنین میانداخت و حاضران با نگاهی نمادین به قرآن، آیینه، سکه و برگ سبز درخت — که هرکدام نشانهای از برکت، روشنایی و امید تلقی میشد — به خانههای خود بازمیگشتند.
در روایت قدیمیترها، این شب سهم کودکان هم بود. بچهها دستهجمعی در کوچهها راه میافتادند و با خواندن شعری ساده و شاد، رسیدن ماه روزه را خبر میدادند؛ آوازی کودکانه که نوید شروع روزهایی متفاوت را میداد و شور رمضان را پیش از آغاز رسمیاش در شهر میپراکند.«روزهگیرا روتون سفید، ماه رمضون دیگهم رسید.»