به گزارش جهرم خبر، تا همین سه، چهار دهه پیش، نخلستانهای جهرم همچون چتری سبز، سایه بر سر این شهر گسترده بودند. نخلهایی که با آب چاهها سیراب میشدند و منظرهای ماندگار از شکوه طبیعت در دل شهر خلق میکردند. اما توسعه شهری، ساختوسازهای بیرویه و افت شدید سطح آبهای زیرزمینی، به تدریج این سرمایه طبیعی را از میان برد و امروز تنها خاطرهای از آن روزهای سرسبز باقی مانده است.
افزون بر این، گرمای طاقتفرسای سالهای اخیر نیز مزید بر علت شد تا محصول خرمای شاهانی – نماد دیرین جهرم – کیفیت پیشین خود را از دست بدهد و با پوستهای سخت و نامرغوب روانه بازار شود.
از سوی دیگر، باغداران برای تأمین معیشت و بهرهوری اقتصادی بیشتر، مسیر دیگری را برگزیدند؛ آنان به جای کاشت نخل و احیای نخلستانها، روی به کشت مرکبات آوردند؛ درختانی که محصول بیشتری داشتند و بازار فروش آنها پررونقتر بود. نتیجه آن شد که نخلستانها، یکی پس از دیگری، جای خود را به باغهای مرکبات دادند و نقش تاریخی نخل در هویت جهرم کمرنگ شد.
هرچند در سالهای اخیر با بازاریابی تازه در کشورهای آسیای میانه، گونههایی از نخلهای کوتاهقامت و پرمحصول همچون قصب، پیارم، کبکاب و مجول مورد توجه قرار گرفتهاند و قیمت بالای خرمای آنها انگیزهای برای کاشت دوباره فراهم کرده است، اما به اعتقاد جهرمیها این گونهها هرگز نمیتوانند جای شکوه و گستردگی نخلستانهای شاهانی گذشته را پر کنند.
به نظر میرسد اگر تدبیری جدی برای صیانت و بازآفرینی نخلستانها اندیشیده نشود، «چتر سبز جهرم» تنها در قاب عکسها و روایتهای قدیمی باقی خواهد ماند.