به گزارش جهرم خبر، چندی پیش خبر رسید که مودیان مالیاتی میتوانند در سامانه مربوطه، محل هزینهکرد مالیات خود را انتخاب کنند. ایدهای تازه که در ظاهر، میتواند مشارکت مردم در تصمیمگیریهای شهری را افزایش دهد. اما وقتی پای فهرست پروژههای پیشنهادی به میان آمد، پرسشهای جدی هم شکل گرفت.
در فهرست اعلامشده، پروژههایی همچون تکمیل باند دوم بزرگراه جهرم به لارستان، تجهیز دانشکده کشاورزی دانشگاه جهرم و احداث ساختمان اداره ثبت اسناد و املاک خفر بهعنوان اولویت معرفی شدند. پروژههایی که بیتردید اهمیت خاص خود را دارند، اما آیا واقعا اولویت نخست زندگی روزمره مردم همینهاست؟
اگر قرار است مشارکت مردم در انتخاب محل هزینهکرد مالیاتها جدی گرفته شود، باید گزینههایی روی میز قرار بگیرند که مردم با آنها ارتباط مستقیمتری دارند؛ زیرساختهایی که هم رونق اقتصادی بیاورد و هم کیفیت زندگی را بهبود دهد.
پروژههای یاد شده بیتردید اهمیت زیرساختی دارند، اما باید پذیرفت که همه آنها بیش از آنکه زندگی روزمره مردم را دگرگون کنند، به حوزههای خاص و محدود تعلق دارند. در مقابل، بسیاری از مسائل حیاتی شهر همچنان در انتظار توجه ماندهاند؛ مسائلی که به معیشت، اشتغال و خانهدار شدن مردم گره خورده است.
نمونه بارز این غفلت، وضعیت پروژههایی چون شهرک البرز است؛ طرحی پر سر و صدا که وعده خانهدار شدن مردم را داد اما هنوز نتوانسته پاسخگوی نیاز واقعی جامعه باشد. یا حوزه اشتغال جوانان که همچنان به عنوان چالش جدی خانوادهها باقی مانده، میتوانست با انتخاب پروژههای اشتغالزا به جای طرحهای صرفاً عمرانی مورد حمایت قرار گیرد.
به نظر می رسد که فرآیند انتخاب پروژهها نیازمند بازنگری است. اگر قرار است هزینهکرد مالیات مردم به توسعهای پایدار بینجامد، باید اولویتها فارغ از جلسات اداری، بر اساس نیازهای ملموس زندگی روزمره مردم تعیین شود؛ نیازهایی که هر روز در کوچه و خیابان شهر لمس میشوند.