به گزارش جهرم خبر، فعالیتهای عمرانی همواره یکی از نیازهای اساسی در توسعه شهرها محسوب میشوند، اما در برخی موارد، نحوه اجرای این پروژهها نهفقط کارآمدی لازم را ندارد، که به هدررفت منابع عمومی منجر میشود. یکی از نمونههای بارز این اتلاف منابع، آسفالتریزی در یک روز بارانی است که اخیراً در جهرم شاهد آن بودیم.
آسفالتریزی فرآیندی حساس است که نیاز به شرایط جوی مناسب دارد. وجود رطوبت و بارش باران باعث کاهش چسبندگی لایههای آسفالت شده و کیفیت نهایی آن را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. به همین دلیل، در استانداردهای جهانی، آسفالتریزی در شرایط جوی نامناسب بهشدت منع شده است. در جهرم اما، در حالی که طی روزهای گذشته شاهد بارندگی بودیم، یک پروژه آسفالتریزی بدون رعایت موازین فنی و حتی بدون انجام قیرپاشی اولیه (ام سی) اجرا شد. اقدامی که نتیجه آن، چیزی جز هدررفت مصالح، کاهش عمر مفید آسفالت و افزایش هزینههای دوبارهکاری نخواهد بود.

تکرار یک اشتباه؛ حفاری و ترمیمهای بیکیفیت
در جهرم، همواره شاهد حفاریهای متعدد در سطح معابر شهری هستیم که بخشی از آن به دلیل اجرای پروژههای مختلف عمرانی، توسعه شبکههای آب، گاز و مخابرات است. اما آنچه شهروندان را نگران کرده، کیفیت پایین ترمیم این حفاریهاست. بسیاری از این معابر، حتی پس از ترمیم نیز دچار نشست، ترکخوردگی و خرابیهای متعدد میشوند. به نظر میرسد نبود نظارت دقیق بر اجرای پروژهها و عدم استفاده از روشهای استاندارد، موجب اتلاف بودجههای هنگفت و کاهش رضایت عمومی شده است.

لزوم تغییر در رویکرد مدیریت شهری
در شرایطی که کشور با چالشهای اقتصادی روبهرو است و تأمین منابع مالی برای پروژههای عمرانی دشوار شده، مدیریت بهینه منابع و اجرای اصولی پروژهها بیش از پیش اهمیت دارد. مسئولان شهری باید به جای اقدامات عجولانه و غیراصولی، با برنامهریزی دقیق و نظارت بیشتر، از تکرار چنین اشتباهاتی جلوگیری کنند. همچنین ضروری است که پیمانکاران و ناظران پروژهها در قبال کیفیت کار خود پاسخگو باشند و اجرای استانداردها را در اولویت قرار دهند.
آسفالتریزی در روزهای بارانی، تنها یکی از نمونههای بارز سوءمدیریت در پروژههای عمرانی است. چنین اقداماتی کیفیت خدمات شهری را کاهش داده و هزینههای مضاعفی را نیز بر دوش شهرداری و شهروندان میگذارد. از مسئولان انتظار میرود که با اتخاذ تدابیر مناسب، بر روند اجرای پروژهها نظارت بیشتری داشته باشند تا از تکرار اینگونه اشتباهات جلوگیری شود. اتلاف منابع در چنین شرایطی قابلقبول نیست و اعتماد عمومی را نیز خدشهدار میکند.

