به گزارش جهرم خبر، در روزگاری که حزب توده تلاش میکرد فعالیت خود را در سراسر ایران گسترش دهد، مردم جهرم به صراحت در برابر آن ایستادند و اجازه شکلگیری هیچگونه فعالیت رسمی به این حزب را ندادند. این ماجرا، یکی از روایتهای ماندگار تقابل مردم متدین جهرم با جریانهای مارکسیستی در دهه ۲۰ خورشیدی است.
بر اساس آنچه در کتاب انقلاب اسلامی در جهرم، منتشر شده، حزب توده که در نخستین سالهای سلطنت محمدرضا پهلوی موجودیت خود را اعلام کرده بود، در تلاش بود تا در شهرهای مختلف کشور پایگاههای محلی ایجاد کند. جهرم نیز از جمله شهرهایی بود که تودهایها برای آن برنامهریزی کرده بودند؛ اما تحرکات آنان با مقاومت مذهبی و مردمی روبهرو شد.
طبق نقل آیتالله سید عبدالحسین آیتاللهی، ابراهیم آگاه (معروف به کاویان)، رئیس وقت دادگستری جهرم، از اعضای حزب توده بوده و همراه با چهرههایی همچون فریدون توللی و آقای ابطحی، درصدد راهاندازی دفتر حزب در جهرم برآمد.
در یکی از اعیاد مذهبی، زمانی که آیتالله سیدعلیاکبر آیتاللهی جلوس کرده بودند و جمع کثیری از مردم شهر حضور داشتند، این افراد برای گرفتن اجازه فعالیت حزب نزد ایشان میروند. ابطحی در حضور آیتاللهی، از اهداف حزب توده – مانند عدالتخواهی و حمایت از محرومان – سخن میگوید. آیتالله آیتاللهی بدون هیچ واکنشی و در سکوت کامل به سخنان آنان گوش میسپارد؛ امری که موجب میشود تودهایها تصور کنند مخالفتی با فعالیت آنان وجود ندارد.
اما هنگام خروج، با جمله معنادار آیتالله آیتاللهی مواجه میشوند: «ملاحسین! لیوان اینها را ببر و طاهر کن.» این جمله، در فقه اسلامی حکمی است صریح بر نجاست و عدم مشروعیت، و از نگاه مخاطبان مذهبی، معادل حکم کفر دانسته میشود.
این واکنش قاطع، کافی بود تا موجی از انزجار عمومی علیه تودهایها ایجاد شود. با این حال، به گفته آیتالله سید عبدالحسین آیتاللهی، همان شب مراسمی برای افتتاح دفتر حزب توده در جهرم ترتیب داده شد. با وجود تبلیغات، تنها حدود ده نفر در مراسم حضور یافتند و این شکست باعث شد ابطحی و توللی جهرم را ترک کرده و به شیراز بازگردند. به این ترتیب، تلاش حزب توده برای تأسیس دفتر در جهرم ناکام ماند.
این واقعه، امروز نیز بهعنوان یکی از جلوههای مقاومت مردمی در برابر نفوذ جریانهای ضد دینی در حافظه تاریخی مردم جهرم باقی مانده است.