به گزارش جهرم خبر، سالهاست پرسشی در ذهن بسیاری از دلسوزان جهرم شکل گرفته است: سهم این شهر از یک برنامه منسجم و آیندهنگرانه کجاست؟ پرسشی که با وقوع سیل اخیر، بار دیگر با صدایی بلندتر خود را نشان داد.
روزهای پس از سیلاب، برای برخی شهروندان یادآور خاطرات تلخ سیل سال ۱۳۶۵ بود؛ با این تفاوت که انتظار میرفت پس از گذشت چهار دهه، تجربههای گذشته به پشتوانهای برای کاهش خسارات تبدیل شده باشد. اما آنچه مشاهده شد، به باور آنها، نهتنها کاهش آسیبها نبود بلکه نشانههایی از تداوم ضعف در زیرساختها و مدیریت شهری را آشکار میکرد.
برخی معتقدند تکرار خسارات، بیش از آنکه صرفاً نتیجه یک حادثه طبیعی باشد، حاصل سالها روزمرگی و فقدان برنامهریزی بلندمدت است. به گفته آنان، نبود یک طرح جامع و اجرایی که با نگاه علمی و مبتنی بر واقعیتهای اقلیمی جهرم تدوین شده باشد، امروز خود را در قالب آسیبپذیری شهر نشان میدهد.
در این میان، پیشنهادهایی نیز مطرح شده است؛ از جمله تشکیل یک هسته فکری مستقل متشکل از نخبگان دانشگاهی، فعالان اجتماعی، متخصصان فنی و نمایندگان اقشار مختلف مردم. هدف از چنین جمعی، تدوین برنامهای منسجم و آیندهنگر برای توسعه شهری جهرم عنوان میشود؛ برنامهای که بر پایه تجربههای تاریخی، شناخت روحیات اجتماعی شهروندان و شاخصهای علمی روز طراحی شود و سپس اجرای آن بهصورت جدی از مسئولان مطالبه گردد.
به باور طرحکنندگان این ایده، جهرم امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از مدیریت مقطعی و حرکت به سوی چشماندازی روشن و بلندمدت است؛ چشماندازی که بتواند در برابر بحرانهای طبیعی ایستادگی کند و مسیر توسعهای پایدار را برای نسلهای آینده هموار سازد.