جهرم خبر؛ محمدامین احقاق جهرمی|بارش باران این روزها جهرم را خیس کرد؛ نعمتی که باید شادی و آرامش به همراه داشته باشد، اما متأسفانه با حوادثی تلخ همراه شد. خبر فوت یکی از امدادگران هلالاحمر و همشهری عزیزمان، غمی سنگین بر دلها نشاند و بار دیگر نگاهها را به عملکرد مدیریت بحران در شهرستان معطوف کرد.
بارندگی، پدیدهای طبیعی و قابل پیشبینی است. هشدارهای هواشناسی پیشتر داده میشود، اما به محض بارش، مدیران شهری تازه به یاد میآورند که احتمال آبگرفتگی وجود دارد. صحنههایی از حضور مسئولان با چکمه و دوربین، بیشتر شبیه نمایش است تا مدیریت واقعی. واقعیت این است که آبگرفتگیها نتیجه مستقیم ضعف در برنامهریزی شهریاند.
با وجود جلسات متعدد، آموزشها و امکانات، هنوز در نخستین باران جدی، شهر دچار بحران میشود. ستاد مدیریت بحران اعلام آمادگی میکند، اما در عمل پاسخگویی و هماهنگی لازم دیده نمیشود. مردم حق دارند بپرسند ما تا چه اندازه برای چنین شرایطی آمادهایم؟
در دنیا مدیریت بحران همچون یک کد اورژانسی عمل میکند؛ به محض اعلام وضعیت، همه دستگاهها وظیفه خود را میدانند و هماهنگ وارد عمل میشوند. اما در جهرم، هنوز چنین سازوکاری شکل نگرفته است.
از سوی دیگر، در ماجرای فوت دو نفر از همشهریان، تاکنون اطلاعرسانی رسمی درباره دلایل حادثه صورت نگرفته است. تشکیل کمیته حقیقتیاب، مشخص کردن سهم هر دستگاه و اعلام ترک فعل مدیران، حداقل انتظاری است که مردم دارند.
آنچه امروز بیش از هر چیز نیاز است، تصمیمگیری سریع و درست در لحظات نخست بحران است. مدیریت بحران باید بر پایه اطلاعات دقیق و هماهنگی کامل عمل کند تا خسارات کاهش یابد. برنامهریزی منظم، شناسایی نقاط حادثهخیز و پیگیری جدی توسط مدیران اجرایی ضرورتی انکارناپذیر است.
مشکلات اصلی ستاد بحران جهرم در این حادثه آشکار شد:
- ❌ تصمیمگیریهای نادرست و بیدقت
- ⛔️ ضعف در هماهنگی بخشهای مختلف
- 📛 اطلاعرسانی ناقص و غیرشفاف
- 🚫 نبود کمیته حقیقتیاب
اینها همه نشان میدهد که مدیریت بحران در جهرم بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری جدی و اقدام عملی است.