به گزارش جهرم خبر، مجید رضا جهان مهین؛ محقق و پژوهشگر| تا پیش از دهه ۱۳۴۰ هجری شمسی، محلات شرقی جهرم شاهد یکی از باشکوهترین آیینهای سنتی عزاداری روز عاشورا بودند. در این ایام، دستههای سینهزنی هر یک از شش محله شرقی شهر با علم، کتل، پرچم و سر توقهای مخصوص خود، در صبح روز عاشورا به مسجد گازران (که بعدها به نام مسجد آیتالله حقشناس شناخته شد) رهسپار میشدند. در این مکان، عزاداران در حضور عالم بزرگ شهر، آیتالله سید علی حقشناس (رحمةاللهعلیه)، به نوحهخوانی و عزاداری میپرداختند. هر دسته نوحههای عاشورایی خاص محله خود را اجرا میکرد و بدینگونه در مراسمی یکپارچه و منظم، میهمان محله گازران بودند.
در همین روز، عصر عاشورا، نوبت به محلات غربی جهرم میرسید. عزاداران این بخش از شهر نیز با شکوهی مشابه، به همراه نمادهای سنتی محلات خود و در معیت آیتالله حقشناس و دیگر علما، به سمت محله کوشکک حرکت میکردند و در منزل آیتالله سید علیاکبر آیتاللهی (رحمةاللهعلیه)، از علمای برجسته آن دوران، مراسم عزاداری برگزار میشد. این بیت از دیرباز، به ویژه در دوران حضور آیتالله العظمی لاری، محل برپایی سالانه مراسم پرشکوه عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) بود.
از نکات جالب توجه این مراسم، آمادهسازی شربت در حوض خانه آیتالله آیتاللهی برای پذیرایی از سینهزنان بود. شربتهایی چون آبلیمو، بهارنارنج و طارونه جهرم، در میان عزاداران توزیع میشد و حال و هوای خاصی به فضای معنوی مجلس میبخشید.
هر یک از محلات، سبک خاص خود را در نوحهخوانی و سینهزنی داشتند و این تنوع، جلوهای ویژه به آیینهای عزاداری جهرم میبخشید.
در میان آثار معنوی برجایمانده از آن دوران، دو نوحه ویژه از آیتالله حقشناس برای روز عاشورا به یادگار مانده است. یکی از این نوحهها که توسط فرزند ایشان، مرحوم آقا سید علی حقشناس، برای عزاداران خوانده میشد، با مطلع «ای خورشید، ای خورشید کردی جسارت امروز» آغاز میشود. در این نوحه، شاعر با بیانی شاعرانه، طلوع خورشید در روز شهادت امام حسین (علیهالسلام) را مورد پرسش قرار میدهد و فضای سوزناکی از واقعه کربلا ترسیم میکند.
این نوحه، با بهرهگیری از مضامین عرفانی و حماسی، روح حماسه و اندوه را در دل عزاداران زنده میکرد و به بخشی از هویت مذهبی و فرهنگی مردم جهرم در دهههای گذشته تبدیل شده است.