جهرم خبر| در جهرم، پیادهروها دیگر پیادهرو نیستند؛ بهتدریج تبدیل شدهاند به شعبه دوم مغازهها، انبار میوهفروشیها، نمایشگاه خودرو، و کارگاه تعمیرات.
عابران هم باید با مانورهای حرفهای از میان سینیهای بزرگ میوه، میز و صندلی کافهها، جعبه ابزار و نیمبدنه پراید عبور کنند؛ البته اگر خوششانس باشند و به درِ مغازهای یا سپر ماشینی برخورد نکنند.
کمیتهی سد معبر؟ بله، وجود دارد. دقیقاً مثل «کمیته حقیقتیاب»، «شورای هماهنگی»، یا «ستاد مدیریت بحران»؛ یعنی در حد اسم، مهر، و شاید یک تابلو زنگزده در گوشهای از ساختمان شهرداری.
اعتراض هم که میکنیم، پاسخها آمادهاند:
«ما عوارض میدیم!»
«شهرداری خودش اجازه داده!»
«مشتری باید جنس رو ببینه!»
و گاهی هم با نگاهی عمیق و فلسفی میگویند: «خب مردم باید با بازار تعامل داشته باشن!»
در این میان، تنها چیزی که تعامل ندارد، همان پیادهرو است؛ که نه با عابر تعامل دارد، نه با قانون.
شاید بهتر باشد نام خیابانها را هم تغییر دهیم و مانند خیابان بخوربخور مثلاً بگذاریم خیابان میوهوترهبار یا گذرگاه بنگاههای خودرو و تعمیرکاران سیار و یا مسیر ویژه عبور از میان جعبههای میوه و یخچالهای مستعمل
و البته، اگر روزی کمیتهی سد معبر واقعاً وارد عمل شود، احتمالاً اولین برخوردش با پیرمردی خواهد بود که روی نیمکت نشسته و دارد لقمه نانی میخورد؛ چون سد معبر واقعی، همیشه جاییست که کمترین قدرت دارد.