جهرم خبر| در دل بافت قدیمی محله مصلی جهرم، میان کوچههایی که سالها خاطره را در خود جا دادهاند، مسجدی ایستاده که بخشی از هویت تاریخی شهر را روایت میکند. مسجد امام محمدباقر(ع) که در میان مردم به «مسجد چارا» شهرت دارد، از جمله بناهایی است که گذر زمان نتوانسته جایگاهش را در حافظه اهالی کمرنگ کند.
به گفته همسایگان و ساکنان قدیمی محله، قدمت مسجد چارا با مسجد امام حسین(ع) در کوی کوشکک همزمان است. نشانهای از این پیشینه را میتوان در سنگنوشتهای دید که اکنون در مسجد امام حسین(ع) نصب شده و تاریخ ساخت آن را سال ۱۰۷۳ هجری قمری ثبت کرده است؛ تاریخی که از ریشههای چندصدساله این بنا حکایت دارد.
ساختار معماری مسجد، تصویری روشن از شیوههای سنتی بناسازی در این منطقه ارائه میدهد. دو شبستان مجزا برای فصول گرم و سرد سال، با طاقها و قوسهای خشتی و گچی شکل گرفتهاند؛ فضاهایی که هنوز بخش عمده آنها سالم و پابرجاست. هرچند در جریان بازسازیهای سالهای گذشته، برخی جلوههای قدیمی حیاط — از جمله حوض سنگی مرکزی و باغچههای وسیع و دلنشین — از میان رفتهاند؛ عناصری که زمانی حالوهوای خاصی به فضای مسجد میبخشیدند.
مسجد چارا در سالهای پیش از ساخت مسجد مصلی، یکی از پررونقترین پایگاههای مذهبی جهرم به شمار میرفت. بر پایه مستندات موجود، این مسجد میزبان اقامه جماعت و سخنرانی بسیاری از روحانیون شاخص دوره معاصر بوده است. چهرههایی همچون آیتالله سید فخرالدین آیتاللهی و حجج اسلام نایینی، اصفهانی، نمازی، آستانه، حقشناس، فرقانی و بحرینی، از جمله کسانی بودند که در این مسجد حضور فعال داشتند.
در میان خاطرات ثبتشده، منبرهای آیتالله شیخ یوسف صانعی در سالهای آغازین دهه پنجاه شمسی جایگاه ویژهای دارد؛ زمانی که ایشان در دو ماه رمضان متوالی، فضای مسجد را به محفلی برای بیان معارف دینی تبدیل کردند.
خ